Yürüdüm Yürümedim

kısa arzulu bakışıyla

süzüldü yolun karşısına çocuk

annesinin elinden koparak

yaklaştı bahara...

sıcaktı sıcak olmasına

ama

ilkti de

şaşırttı hepimizi

ilk göz ağrısı olmak

böyle bir şeydi işte

yollara döküldü herkes

ilahi güneş...

aşk sarmalından

yalnızlık kıskacına kadar

yürüdüm...

yürümedim sanki...

gelen yolcu

giden yolcu bölümleri gibidir aşk

başladığında başladığına

bittiğinde başlayacağına heveslisindir

gelen giden değişir

aşk ve yol değişmez...

içimdeki kent terk edilmekle

öyle dolu

başka başka hayatlar soluyorum

bütün yalnızlıklar adına...

yüzüm yok

erken gelen yazlara bile

çıkıp dökülsem ortalık yerinde

yolculuğumun...

ama menzilim belirsiz

ıssızım

susturulmuş çocuklar gibi huysuz

adı anlamında bir akşamın hatırına

susuyorum saçlarına...