Yürüyorum

Cakil taslarinda yürüyorum

Uzun uzun

Arkama bakacak gücüm yok

Geride biraktigim yikintilarim cok

Ayaklarim kanaya kanaya yürüyorum

Isiklarim sönük

Los bir isik vuruyor gidecegim yolu gösterircesine önüme

Gidecegim yolu goremeyecek kadar mutsuz...

Ayaklarımi kanatan taşaları hissetmezcesine bir okadar

Hizli ve kararsiz..

Bu yolun nereye çikarcagini düşünürcesine ilerliyorum

Ve diyorum kendi kendime

Bu yol birgun topraklasacak sabret...