Yüz Kere Gül İhtilali

yalnız bir yüzün

tuvalde duran yarım yanı

bütün resme yansıyan

goncaları soluk su

ölüm kardeşi kirpiklerimin

hepsi hepsi bu

kendimden geçtiğim

şehirler bilirim

içinde kayıp kadınlar

ayak bileklerinde deniz

zarif ama acımasız

tecavüz çocuğu uykum

kin topluyorum kimin

ellerimde yok gülü

tavan arasında kelimeler

toplu intihar timi

aklımda dilimden su içen

burslu kuşlar var

takvimden kopartılan

yapraklar düşse

cevherini saklayan hayat

nasıl olur gerçek

başımı vurduğum duvar

olmaz merhem

sen de git şimdi

gül ağacına dilek as

mayısı atlatınca

eylül de geçer

bir ihtilalden ötekine

savrulan benim

yırtılan parkamın

aklına takılan yağmur

genzimde dumanı

intikam sigaralarının

öyle olmaz ölüm

yaşarken böyle olur