Yüzümde Zaman Kesikleri

artık yokluğumu oynuyor zaman

unutulmuş yolcular gibiyim

hayat limanında...

ahh geceler baki uykular firarda

düşlere ölüm yağıyor

ve ben yalnızlığıma saklıyorum matemi

gitmeliydim vakitsiz de olsa

kimseler görmeden yüzümde zaman kesiklerini

aynalara yumduğumda gözlerimi

yalanlarını aradım karanlığın , nafile

o ben değildim işte

gölgemdi güneşi yudumluyan

bütün duvarlar şahit yağmurlarına bakışlarımın

yaprak döken bir mevsimdim zamansız

zakkum çiçeklerim anlatır gibi acımı...

iki sevgilinin vedasını özledim buğulu penceremde

anılarıma inat yas tutmayı sevdim

ağlamayı sevdim beyhude düşen takvim yapraklarına

gitmeyi sevdim kendime ramen kendimden

ahhh kader çizgisinde fermanı yazılmış

bir ömür

beyhude sabır hanesinde bekleyiş

kim kimi avutur yalandan bilmem ki