Yüzünün Dışa Vurum Şenliği

yüzünün dışa vurum şenliği

bir tebessümün içinde var olma savaşı bu

sana ait olanın ben olma ihtimali

sonra çizgilerin değişir akşam sabah

göz gözü görmez karanlıklarda sevgin

meltem yemiş ağaçlardan seçilir

buluşmalarımız başlar günün ilk ışımaların da

artık aşk üç kişilik

bir orta oyunudur aramızda

sonra senin kirpiklerin yere değer

yükselir dağa değer

buzul göllerinin eğimlere akma telaşı

yakma telaşı lav ızdrabı bir kıvranışı

öpüşerek karışması sonsuz denizlere

sonra bir kapı

bir ayak sesi

arkasında bulaşıcı bir heyecan

bir çekim oynaşması kendiliğinden

iç dokusu kaygan zemine

yuvarlanır ya

sabah aniden

sonra dert alır başını gider

zoraki bir şehri doldurur torbasına

aklı ile değil eliyle sever dünyayı

öğlenleri aramızın sayacı dır tik tak

ayaklarımız yalanı vurur

nereye koşsak

sonra ilk park sevişmeleri kurulur kollarına

boynuna yaklaştıkça nefes nefese

daha bir salarım kendimi yukarıya

karnında yüce bir boşluk

ve bir düşme tadı dudağında

koyu diplerinde beni ararım.