Zamanda Savrulur Gibi

sen de yorgunsun

öyle yorgunum

dağların ardına devrilen güneş kadar

körfezin suları sönerken şehrin nefesi har

sesimde yürürken yaşlı rüzgâr

seslensem gelir misin

asasına dayanarak aşkın

günlerine abanan bezgin çağlardan

sıradanlık öyküsü aşklardan

şarkılar dolusu bana geldiğinde

geceyle konuşuruz kabul ederse bizi

belki bir şiir çıkagelir

sıcak geceye bir çiğ tanesi gibi

kor kalplere ferahlık gibi

nasıl da belirgin alnımıza düşen düşlerin çizgisi

tren rayları gibi

bana geldiğinde nefesleniriz yük trenlerinin kış uykusu gibi

sol yanımızda uğuldarken eksiklik

geldiğinde duruşunu izlerken gözlerim

bana hadi gel demeden önce

sırra kadem basan düşlerimiz

şiirden ilham alıp aramıza karıştığı vakit

sarıldığımda sımsıkı

bileceksin!!

bilincinin büyük okyanusa kavuştuğunu

kış odalarında anlatılan bir masal gibi

geldiğinde

yansırken tenimizden sızan pırıltılar gökyüzüne

savaş sonrası bir ülkede mavi mavi açan

çokca beklenen bir güneş gibi

o tutsak yorgunluk gömülürken karanlığa

tam şakağından vuracağız yalnızlığı

ellerimizin yoksulluğunu doyurur gibi

ah canımın içi

beni dinle ve uykudan uyanan denizi

göyüzünde açılan bir gramofon gibi

şarkıyı duy

yorgunluk biter gibi

yaşamak ah ne güzel der gibi