Zamandan Haberin Yok Senin

Nasıl da geçiyor günler

Daha bugün gibiydi dün

Ne rüzgâr silebildi izlerini ne kar

Ellerini tutmuştum ya

Varsın mevsim olsun sonbahar

Düne şiir yazıyorum güya

Ben gibi, sen gibi anlattığım da meçhul

Varsın, yok gibi varsın

Büyüdün her kayıp zamanda

Şimdi ben kadarsın

Gerisi umurumda mı

Gözlerim kuru

Yarın yoktu ki hayatımda ağlayayım

Dünlerde unutmuşum heyhat yarınları

Ağlamak yasak

Almışım hatıraları teker teker rüyalarımdan

Bugünlere koymuşum

Sen istersen unut zamanları

Avuçlarda tüten dumanları unut

Ben yaşayacağım

Bir martı, gagasında tutar akşam kızılını

Bağrımı açmışım rüzgâra farzetki

Sen dolarsın

Sana geliyorum der açtığım kollar

Seni tutarım

Git diye sallanmaz biliyor musun

Buradayım diye kalkar 'Güle güle!' diyen eller

Şişirir yelkenleri çalınmış zaman

Kahkahalarında yüreğin çırpınıp dururken sevda

Gönlüme yönelir bütün gemiler

Hatıralar liman

Kapamaya göreyim gözkapaklarımı

Gökkuşağından çalıntıdır bütün renkler

Hatıra diye her denizi boyarım gökyüzüne inat

Turuncu yaparım yakamozları yahut beyaz

Yararım mehtabı

Bu yelkenli benimdir, deryalar benim

İstemeye istemeye uzaklaşır kekik kokulu dağlardan

Hasreti kucaklayan gözlerim

Zamandan haberin yok senin

Düşmüşsün gerçeğin peşine

Bak

Ben hayalleri gerçeğe boyayan ressamım

Elimde yaşadıklarım

Vururum tuvale

İnanmazsın fakat

Yaşanır olur her darbede yaşamadıklarım

Ben hep seninleyim

Zamandan haberin yok senin