Zamanı Değil

zamanı değil..

yaşlanıyoruz..

artık

küllerimizden de

yaratamıyoruz kendimizi..

buharlaşarak

bulutlara karışıyor

göz yaşlarımız bile..

zamanı değil,yaşamanın..

artık

ölüm sıfatında

cümleler kullanılırken

yaşam,

yaşamı arzulayan

sözcüklerin arasında bile

yaşamıyor şimdi..

zaten,

hatıralar

sahibinden başka

kimi ilgilendirirki..

zamanı değil,yaşamanın..

giderek

sıradanlaşıyor,hayat..

öyküler de..

insanlık da..

yurdumuzu sevmenin bedeli

ızdıraptı

önceleri..

ya şimdi..

hiç yeşermeyecek oysa

içimizdeki

sızı çiçeği..

zamanı değil..

yaşlanıyoruz..

bütün gençliğimizden arınarak

alınlardaki,harita çizgilerle..

sonbahar ıslaklığında bir hayat..

ve artık,insanlık

kendini

küllerinden bile

yaratamayacak..

şubat-2005