Zamanın Çığlığı

Zamanın derinliklerinde, atomların isyanıyla boğulmuşum,

Gözlerim, genetik ipliklerin karanlık uçurumunda kaybolur,

Her adımda, moleküllerin içinde bir kaos, bir karmaşa,

Ruhum, belirsizliklerin acımasız çığlığıyla kavrulur sessizce kül olur.

II.

Yokluğun içimi saran bir boşluk, kimyasal reaksiyonların yankısı,

Fiziksel kuvvetler, içimdeki karanlığı derinleştirir, sertçe,

Gözlerim, kaybolmuş bir hatıranın izinde savrulur,

Her adımda, evrenin kapılarını çarpar, sesim sonsuzlukta yankılanır.

III.

Sensizlik, boşluğun soğuk nefesiyle genişler, acımasızca,

Bahçelerde patlayan renkler, solmuş bir rüyanın gölgesi,

Zeytin ağaçlarının gölgesinde, ruhuma bıçak gibi iner hüzün,

Her adımda, doğanın kalbinde bir çığlık patlar

yürekten kopar.

IV.

Her an, yaşamın acımasız yollarında kaybolurum, gölgeler içimde,

Karanlık, düşüncelerimin arasından yükselir, nefessiz bırakır,

Gözlerimde, kaybolmuş bir hikayenin izleri, hatıraların yükü,

Her adım, isyanla dolu bir volkan getirir içimde patlar volkan.