Zamanın Eli

Zamanın eli dokundu tenime

Baktı yüzüme gülen gözleriyle

Usulca alnımdan öptü şefkatiyle

Kulağıma fısıldadı, bana dair diliyle

Şöyle bir döndü etrafımda hızla

Kıyamadı bana, ne kadar örselediyse de

Zaman dokundu bana, sar-dı kollarına

Bir daha bırakmayacağım dedi, sonsuza

Dövülmüş, elinden umutları çalınmış

Bir çocuktum aslında, acıdı bana

Ne aldıysa, bıraktı avuçlarıma umutlarımı

Zamanın eli şefkatle Ruhumu sardı

Girdi koluma adım adım yol oldu bana

Kırılan şu gururuma, sarıldı acıtmadı ya

Affettim barıştık bazanda kırlarda yarıştık

Kendimi bıraktım artık zamanın kollarına

__________________________________

Koca Dünyayı dolduran sadece kendi duygularımız değilmidir

Yaşanan acıların tek ilacı Zaman değilmidir