Zamanın Gül Uçlu Hançeri

Sürüklendi ruhum

Zamanın içinden akan tozlu patikalarda.

Yüzyıllarca sönmedi gözlerinle başlattığın gönül ateşi.

Şu isyankar ruhumun tek eşi olduğunu sakın bilme!

Bilme amansız bekleyişimi!

Hatırla!

Ne olur hatırla sevgilim!

Sadece bir an,

Sen de benim yandığım kadar yan!

Bendim

Zamanı acıtan taşlara aşkını mühürleyen.

Ağlayan kayaların yosun tutan yüzünde dokun göğsüme!

Kalp atışlarımdan anla

Yüzyılların silemediği izlerden tanı beni!

Zamansız

Amansız

Mevsimsiz

Bir aşkın ters açan siyah lalesi

Koy başını omzuma!

Yaksın bedenimi

Gamzende alevlenen aşk halesi.

Bastır gamzene şiirimin en kanayan yerini!

Düşeyim gözlerinden kafiyelerin uçurumuna.

Zamanın gül uçlu hançeri deldi bedenimi

Yine de kanaya kanaya

Bekledim seni

Zamanın patikalara açılan kollarında.

Damarlarımda ölümcül bir zehir

Susmaktan ölüme kesmiş bir şiir

Şimdi kirpiklerin sarsın

Sensiz kızıl kıyamet gecemin kubbesini.

Sende kalsın şiirim

Böl, hece hece!

Bırak avuçlarıma,

Kirpiğinin nihavent kuplesini!

Senin olsun

Harflerine ayırdığın kainat!

Bak gözlerime,

O yarayı yeniden kanat!

Güneşin göz yaşları

Yağdıkça başım gözüm üstüne

Açar yağmur çiçekleri yüzümde.

Ağlayan kayaların en kuytu yerinde

Buldukça o ürperen çiçekleri

Doldur avuçlarına!

Fısıldasın kalbimi parçalayan sırrını sana!

Aşkın bozmamak için mahremini

Ben en çok gölgenden öptüm seni.

Hatırla!

Çok uzaklarda ağlayan serçenin

O incinmiş sesini.

Ey bozkırın ateşini göğsünde tutan gelincik!

Yükle ateşten tohumlarını rüzgâra

Taşısın aşkımı başka diyarlara

Başka çağlara

Yeniden doğuşum hep sana,

Hep aşka...

Bir çift kanat sesiyle irkilen ölümün

Öpüyorsam alnından,

Ne güzeldir

Bilsen yeniden doğmak

Aşkın tohumundan

Hatırla beni sekiz bin yılın sevgilisi!

Sadece bir an,

Sen de benim yandığım kadar yan!