Zamansız Elveda

Sen maziye aldırmadan çekip giderken

Ben içimde büyüttüm hep hasretini

Sen kalbime aldırmadan ellerin olurken

Ben yanımdasın gibi yaşattım hayalini

Ben unutmayı başaramıyorum bir türlü

Üzerime gücümden fazla yük bindirme

Unuttum diyemiyorum gittiğin o günü

Zamansız elvedayı kaldıramadım bir türlü

Aklım çok uzaklardan sesleniyor sanki

Kalbimi hiç sorma,o zaten gitti sen gittin gideli

Bak işte ne akıl bıraktın ne de kalp bende

Kalpsizde yaşarım ben ama sensiz mi,belki...

Eğer ki bir gün gelir gitmeyi istersen

Bu gidişin zamansız olmasın lütfen

Belki hazırlarım yüreğimi haber verirsen

Ama zamansız elvedayı kaldıramam ben,kaldıramam ben...