Zamansız Yersiz

Yazamadım bir şiir

Zamansız, yersiz kalır diye.

Boşlukta salanır ayakları

Zamansızdır ya bazen söz şiir

Söyleyemeyeni çeker

Yağlı urgandır

Ayakları boşlukta sallanır.

Bazen zamansızdır söz

Olmamış büyümemiş gövdesi

Daha taze, daha yeni...

Kırılır kalbine değince aksi

Ham şiir kırılır

Kırar kalbi

Kemale ermeden söylenince sözün körpesi

Söylenmeden, yazılmadan kalır.

Köklerim neden sabitlenmez

Hep havada mı kalacak

Haydi gidelim diyor;

Nefsim, şeytan.

Durmak yosun tutturur ya insana.

Durmadan nasıl büyüsün düşüncem

Bir doğru olan hakikat üzerinde durmalı

Kökleri derine inmeli ilmin

Yüzeysel düşünceleri

Küçük bir batıl rüzgarı bile devirir.

Bilemedim zamanı yeri

Zamansız yersizim şimdi.

Ne yöne dönsem açık

Ne yöne dönsem kapalı

Adım adım yürümelerim saplandı

Karanlık üstüne karanlık gerdim ki:

Işık her yerde

Gözlerim kamaştı.

Ne yöne gitsem

Yersiz zamansız;

Her yer ışık, her yer karanlık şimdi.

Dur,

Yüreğim dur:

Çırpınmak koca okyanusta

Bir yön var haktan yan

Bir yön ki oku

Yaratan Rabbin adına.

Zamansız ve yersiz değilim

Elhamdülillah

Yerim bu, zamanım bu.

Gökten saf saf melekler inmede gördüm

Her şey Allah'lı bakınca güzel

Her şey Rabbimin hitabı.

(Eylül 2011 İstanbul)