Zaman/sızım
Hayatın muhakemesi çoğunlukla ayrılıkla veya bir sonla yapılır.
Elinde kalanlara bakılır, dağınık tortular kiminde kararlı, kiminde kararsız
öylece dibe çeker seni,
en dibe,
hiç çıkılamayacak derine.
Kaç kere, kimbilir kaç kere daraldım,
sayamıyorum bile.
Bir dostun acısı mesela,
bu dünyadan zamansız gidişi,
ezer içini, öyle ezerki, hayatın anlamı, değerlerin silinir git gide.
Sevdiklerine daha çok sarılırsın kiminde,
korkarsın, ürkersin, üşürsün, sürekli kalbinde bir vesvese.
Kime yeteceğini bilemeden geçer zaman,
endişelerinle.
Ahhh bu zamansız gitmelerle, hep içimde zaman sızısı dinlenmekte.
Ayaklarımdan toprağa beni kilitlemekte.
Aklımda keşkelerimle.
Bazen ellerim tutmaz özlediklerime,
değer verdiklerime el vermeye.
sevdiklerim terk ediyor ya, öyle ya da böyle.
Açarımı kaybettim,
Avuçlarımda yitirdiklerimin özlemleriyle.
07.01.2011