Zaptı Zor Ferhat

Ansızın...

çekip alsam karşıma,

Bakıp şöyle....!

Okyanus derinliği, gözlerinde ezber.

Sürpriz, bir şiir okusam,

Kendimi aşarak, anlatsam, bir bir...

Ama her şeyi, yalansız, riyasız,

Taşmaya hazır, senden sebep, tutkularımı

Şu çelik yüreğimi kesen, hırçın arzularımı

Toplayıp cesaretimi, kapatsam gözlerimi,

İçimi yakan, kızıl alevleri, salsam dışarı

Yada hafifçe, üflesem,

Şaşkın bakan yüzüne.

İçimdeki bu deli yangının, bir parçasını

Açıldıkça, çözülse dilim,

Çözülüp, dökülsem yüreğine

Kızıl ırmak gibi coşkun.

Küçük bir çocuk gibi mahzun

Bir rüzgar edası ile essem,

Biraz hırçın, biraz mahcup

Ve

Ansızın azat etsem,

İçimdeki kara zindandan,

Sürgün yemiş zaptı zor Ferhat ı

Evirip çevirip çarpsam yüzüne

Bilmeden bana ettiklerini bir, bir

Renkten renge girsen karşımda

Ani bir şaşkınlık

Bir an tutulsa dilin,

Bende rahatlasam biraz...

Hınzırca bıyık altında gülerken,

Bana kızacak halin kalmasa...

Desem ki...

Buda işte böyle bir şiir

Boynuma sarılmanı beklemiyorum.

Ama...

Bundan sonra

Rahat edeceğini de hiç sanmıyorum...

yorgunkalem...