Zayıf Yanım

Adını ne zaman ansam

Kir pas içinde

Sus pus olur

Bir hayli yorgun yüreğim

Gülüşlerim terk eder yüzümü

Kara bulutlar çöker gözlerime

Kirpiklerime takılan hatıralar

Bir bir süzülür yanaklarımdan

Avuçlarım döner semaya

Kırık dökük cümleler dudaklarımda

Yetim

Ve

öksüz

adını ne zaman ansam

sesin kulaklarımda

muammaya sürükler

Ağır aksak düşlerimi

Kaybolurum