Zehr-i Zakkum Gibi

İçime gölgelerinin korkusu düştü

Sen olmayacaksan

Gölgelerinin kokusu saracaksa hücrelerimi,

Senden önce korkularının kokusu sinecekse

Ben ne diyeyim kime?..

Çaresizliğim senden önce zerk edildi

Zehr-i zakkum gibi

Vücudumu kaplayan

Bu zehre inat mı isyan mı bilmem ama,

Bir gün bile bu zehirden vazgeçmeyeceğim..

Yok olacağım senden önce,

Yokluğuna dayanamam çünkü..

Karanlığı kırbaçlıyor kuşlar

Yine sessiz sessizliğime

İstemsiz bozuk plak gibi hergün

Ayni sesleri doğuruyor insanlar..

Ben yalnızca bu sesleri kürtaj ediyorum hayatımdan

Tek günahım bu benim..

Ben seni hissetmediğim anlarda yaşayamıyorum ki..

Sol yanıma götüremiyorum elimi

İçimde yanık bi koku duyuyorum

Her gün her gece

Sordum beni tanıyanlara

Aynalara, suya, huu kuşlarına

Nedir bu koku ?

Başımı döndürüyor diye;

Aşk ateşiyle yanan yürektendir dediler..

Böyle zamanlarda oturup,

Sen dolu kelimelerin

Ağzımda bıraktığı kekremsi tatla oyalanıyorum yalnızca...