Zencefil

Yasak çığlığı anlatır

Kör bir dalgaya sürgün edip

Sesimi gömdüğüm

İçim yorgun

İçim gitmiş kendimden

Başımı alıp vardığım o puşt yalnızlığa

Yoksun orada

Öfkemi tırpanladığım ben

Ve karanlık eylemlerim

Kanıma kalem batırıp yazdığım şiirler

Rüzgârı karalıyorum

Saç tellerimi salıp imbata

Bir yaş daha koyuyorum zamana

Üflenmiş mumlar yakıyorum, gölgesine düşüyorsun saçı kara

Gözlerini gömüyorum

Fason bir hayalin diz boyu çukuruna

Ölüyorsun

Ölüyor soluğum, bize okunurken o şehrin ezanları

Ve

Susarken çığlıklar

Ve

Doğarken çocuklar

Mola verirken

Issız sevişmeler

Martıya ilişip gidiyorsun, zencefil kokuları sürüp alnına....