Zerdaliler Açmadan
bahar kapıyı çaldı Maria
soğuk yavaş yavaş
dağların yükseklerine çekiliyor
gün ışığı daha çok vuruyor pencereme
kuşların sesi daha bir duyuluyor artık
patladı patlayacak zerdali tomurcukları
uzun ve soğuk kış gecelerini yenmenin hevesi bu
rengârenk açacaklar yine
ben pencere önüne çiçek koymayacağım belki
uzun ömürlü oluyorlar uzayan günler gibi
ve her su verişimde sen kokuyorsun
sen penceremin önünde bir çiçek oluyorsun
ben başında bekliyorum
kuşları ve zerdalileri göz ardı ederek
beklemek Maria yaşamanın hangi mevsimidir?
değişim mevsim eliyle indiriyor kendini yeryüzüne
değişiyor su
değişiyor toprak
insan da değişiyor elbette
sonra değişim de değişiyor öbür mevsime
bir mevsim bir başka mevsimin inşaat katı oluyor
geriye kalansa yetiştirdiklerimiz
yetiştiriyoruz Maria
hakkını veriyor muyuz bilmiyorum ama
yetiştiriyoruz
çocukları
bitkileri
ayrılıkları
acıları
ama ben en çok çiçek yetiştirmeyi seviyorum
yetiştirmek mi kolay öldürmek mi Maira?
bu bahar penceremde çiçek olmayacak belki
küçücük bir düzlükte
aşk büyütmek kolay değil
hem bulutlar da o kadar tahammülkar değiller
onların gidecek çok mevsimi var
benimse tek mevsimim yokluğun
hiçbir şey benim seni beklediğim kadar
beklemiyor Maria
çok hızlı akan bir hayat var penceremin dışında
kimsenin kimseyi görmediği bir hayat
öyle hızlı ki her şey
korkuyorum
pencereme bir çiçek koymaya
ya uyarsa diye dışardaki hayata
korkmak Maria kendin için midir onun için mi?
bir ben mi böyleyim bilmiyorum
dünyanın küçük bir çivisini sökmüşüm de
okyanuslar o minik boşluktan
kendini salıveriyor sanki sonsuzluğa
yavaş eksiliyor
hızlı hatta ansızın çekip gitmesini istediklerim
ama güzel olanlar hızlıca çıkıyor hayatımdan
söylemiş olmalılardı beni büyütenler
güzel şeylerin zor birikeceğini
ama erken yitirileceğini
istiyorum ki Maria
bir çiçeğe yeniden yer verebileyim penceremde
geç büyüsün ama hiç solmasın
sence Maria biriktirmek mi yitirmek mi
zor gelir yüreğe?
yaşamak bir sevinç meselesi Maria
sevinicek çok şeyi olmalı insanın
sayısı artmayanları sevmeyi kabullendikçe
yaşamak sevincin de azalıyor
onun için diyorum ki Maria
zerdaliler açmadan
bir çiçek mi koysam pencereme...