Zeytin Çiçeği

Bir gece içimin göğüne

bir ışık düştü,

karanlıklarım çatladı,

eridi zincirlerim.

Zeytin çiçeği açmış,

dallarda üzüntü;

dal kırıldı,

yerlere saçıldı incirlerim.

Barışa döndü

yüreğimdeki sükût yerim,

belki affedildim dedim,

belki seherdir ölüm.

Zeytin çiçeği açmış,

dallarda hâlâ üzüntü,

rüzgâr bile sustu,

kalbim oldu denizlerin.