Zeytin Karası

Gecenin imansız nöbeti

Gözlerin

Zeytin karası

Bekâretini çalıyor

Şafak sevişmelerinin

Oysa

Batasım vardı güneşle

Bilmem kaç kere batan körfeze

Yıkılıp gidesim

Bir kaç kadehle

Küfelik hayalleri yüklenip

Çökesim vardı

Ölüm gibi

Tenime

Gözlerin

Aydan önce doğdu geceye

Şehir doğuyor zannettim kandilleri söndürüp

Karanlığın üzerine

Güneşin devrim zamanıdır

Diye baktım gökyüzene

Oysa beşiklerde gece mahmurlaştırıyor du

Eli kınalı anne.

Bölündüm yine

Uykum ve ben

Binlerce yitik hücreye

Gecenin imansız nöbeti

Gözlerin

Zeytin karası...