Zeytinliğe Ek Beni

Nilüferler ile menekşeler

Süsenler ile nazlı güller

Ve adı benden saklanan

Bana yasaklanan

Başka bütün kibirli çiçekler

Onların olsun...

Ben İda'nın ücra toprağında unutulmuş

Tirşe yeşilinden

Sarı Kız'ın son demlerine dönen

Kuru bir otum...

İhaneti tırnak gibi batırıp

İçinde zapdettiğim

Avuçlarım acıyor...

Kimse bilmesin sızımı...

Artık koparıp

Zeytinliğe ek beni dostum

Titreyen elimden çek beni dostum

Yokluğunda kan kustum...

Bir yalanın ölüsünden gebe kaldım

Ahdim olsun

Şu andan tezi yok

Umut doğurmazsam!

Bana yazıklar olsun

Yarına dallanıp budaklanmazsam...

Can çekişmekteyim ya,

Sağ gösterip, sol vuran

Hayata diklenip

Mutlakanın ihtişamıyla

Yeniden dirileceğim

Ve dahi;

Yoktan var olacağım!