Zifiri Karanlığım

Ağladım senin için sessizce

Damladı yaşlar ellerime

Tuttum onları sıkıca

Koydum elimi kalbime

Hissettim seni en derinlerde

Saklıydın orda;

Okyanusun dibinde yatan kum tanesi gibi.

Kapattım gözlerimi

Bıraktım kendimi hayallere

Gördüm seni aydınlıkta

Baktım derince gözlerine

Uzattım elimi sana

Titredi yüreğim dokununca tenine

Tuttun elimi sakince

Sımsıkı bağlandık

Hiç açılmayacak düğüm gibi.

Artık anladım

Aradığım şey sende

Bunda sonra muhtacım

Senin sevgine

Duramam artık

Sensiz bu dünyada

Yaşayacağım seninle

Ömrüm ne kadar yeterse

Sevemem artık başkasını

Vermem kalbimi kimseye

Aydınlattın hayatımı;

Güneşin geceyi aydınlattığı gibi

Yarim,

Gün gibi doğdun zifiri karanlığıma.