Zikke

Kim kesti mavi okyanusla bağımı

Yüreğimi bir zincir gibi toprağa gömen kim

Sulardan aldığımdan beri

Soluksuz yüzüşlerimi

Kendi etrafımda dönüyorum

Nice zamandır sayısız tavaf

Kalbimi yıkıp yeniden yapıyorum

Bir zamanlar bozkırda yılkılarla dolaştık

Serseriydik ama güzel anlaştık

Ölümüne koşturduk sesimizle toprağı sarstık

Bir nefestik topyekun

Huu sesiyle birbirimize bağlandık

Öyle güzeldik öyle özgür

Aklı hür fikri hür

Nice bedelden sonra

Üstümüze yağan haklı bir gurur

Sonra unuttuk çivit mavisi göğü

Ve bir gün

emek emek toprağı

Kimimiz boynuna taktırdı zikkeyi

Bazımız yüreğine

Sevmek artık bir çengelli iğne oldu

Ve bir kısım ayaklarına istedi

Bağlanmak neydi yanlış anladık

Okyanuslar ağladı halimize

Rahimlerde taptaze ceninler

Ahh yılkılar

Tozuttular son kez

Orduları kalmayan şehirleri

Kırmızı badanalı toprağı

Kahveye boyayıp yeniden

Kışı birlikte atlatacaktık

Kerpiç duvarlar gibi

Döküldük

Kim kesti düşünceyle bağımızı

Aklımızı bu denli çelen kim