zindanlardayım

Yedikule zindanlarında aşk mahkumuyum

Yerin yedi kat altında,insan sesine hasret

Fareler kemirir bedenimi gözlerimi kapayamam

Kemiklerime işlemiş soğuk ve rutubet

Dört duvar arasında dört adımlık kapandayım

Yıllar önce cezam yüzüme okundu müebbet

Burada zaman demir atmış zifiri karanlığa

Sesim arkadaşım oldu kendi kendimle konuşurum

Ağustos sıcaklarında gölgesine uzandığım

O mis kokulu iğde ağaçlarını şarap rengi gülleri

Sevgilisine seranat eden yabani sakaları

Dostuma bıkmadan tekrar tekrar sorarım

Biraz su arasıra kurumuş bir ekmek kırıntısı

Pas tutmuş parmakların önüne küfür eder gibi

Kalın parmaklı kirli ve pis bir el, uzatır tahinimi

Çiçek bozuğu acımasız yüzünde rezil bir gülüş

Şaşı gözlerinde sen hala ölmedin mi dercesine

Arzaili mumla aratan can alıcı bir bakış

Zavallı cellat zavallı adam daha çok beklersin

Ben sırtımdan vurulursam İşte o zaman ölürüm

Sen belalım sen ölüm meleğim sen gardiyanım

Hücremin asırlık o küf tutmuş taş duvarlarına

Tırnaklarımla kazıyarak seni seviyorum yazdım

CENGİZ DAMAR