Zitliğa Kitlik Yok
İşte kalem, işte kâğıt/ Ne dilersen, sen onu yaz.
İster topla, ister dağıt/ Bağırma da, avaz avaz.
Muhabbete alışmıştık/ İçimizde yoktu garaz.
Küstük amma, barışmıştık/ Yine senden çıktı maraz.
Ölçüp, biçip, tartıyorsun/ Sence nedir bilmem ki baz?
Eksilmiyor, artıyorsun/ Keşke adil olsan biraz.
Birden bire havalandın/ Naza çektin, hem de ne naz.
Keleklerle oyalandın/ Kavunlara yok mu? Niyaz.
Hayal edip, kuruyorsun/ Farklı üslup, değişik tarz.
Yürekleri buruyorsun/ Bazen nötrsün, bazen de faz.
Ağustosun sıcağında/ Buz kestirdin ayaz ayaz.
Zemherinin kucağında/ Yanıyorsun alaz alaz.
Giriyorsun renkten renge/ Ne siyahsın, ne de beyaz.
Sorsam hani, nerde denge?/ Art ardına gelir cevaz.
Bana aksi diyorsun da/ Benden mi ki? Her itiraz.
Sen ayvayı yiyorsun da/ Diyorsun ki, yok; bu kiraz.
Akıllısın, zekisinde/ Çok hırslısın, çokta kurnaz.
Gurur, kibir nefisinde/ Hem yaramaz, hem de haylaz.
Birikimli, bilgilisin/ Öğüt verdin, ettin vaaz.
Şan şöhretle ilgilisin/ Birincilik bile, çok az.
Bence boştur seğirttiğin/ Benzin bitti, gelir mi gaz?
Her geçen gün erittiğin/ Dostluk öldü, bir mezar kaz.
Güçlü hırsın, cılız sezgin/ Arifliği us aramaz.
Dizelerden gelen ezgin/ Hakikate hiç yaramaz.
Hoyratlardan çok incindi/ Soldu artık gül-şeni raz.
Gönül dostça hep didindi/ Şevk kırıldı, kalmadı haz.
Çekilmez şey, kahrın ağır/ Sazendeye, çalarsın caz?
Can kulağın biraz sağır/ Davul varken, neyine saz?
Ahde vefa gereğinden/ Boynumuza olunca farz.
Yaralının yüreğinden/ Reddetsen de, sana bu arz.
22.05.2009