Ziyanı Yok!

Ziyanı yok...

Dalında susan bülbülün...

şefkatle okşadığım bir gülün...

ve yalnız geçen her günün...

ziyanı yok...

hepsi hepsi

bir çocuk rüyasıydı benim ki,

hülyasına daldığım maviliğin,

rengiydi yaşamın rengi...

ziyanı yok...

değişmediyse yaprağın kaderi...

doru tayların gölgesinde

serinliyorsam bir akşam üstü

ve bir şiir gibi geçiyorsam şehrin gözlerinden

umudu sürüp ekmeğime,

doyuyorsam hüzünle karışık...

ziyanı yok...

Meryem'in duasında asılı kalan masumiyet gibi

kirlenen ellerimi verin bana!

yalnızlığımla yıkayacağım gözlerimi

üzerinizden çekin artık

zifiri gölgenizi...

yalnız geldim...

yalnız döneceğim!

ziyanı yok...

ekmeği sever gibi sevdiysem sizi,

ve üşüdüysem Yusuf gibi kuyularda

bir özür gibi çıktıysam hep dudağınızdan,

ziyanı yok dedim ya...

ziyanı yok...