Zor İş

Zor iş;

Gül dalından ayrılmak.

Kırk beş kişilik bir otobüste,

kuzeybatı gurbeti kaptan,

çek diyebilmek bir gece yarısı..

Ve;

Ağır da gelse,

tek kişilik bir hüzün koltukta,

yoldaş olmak zorunda kaldığın..

Zor iş;

Ürkekliğini otobüste bırakıp,

geri geri giden adımları,

gurbetin sokaklarına indirmek..

Bakakalmak saatlerce,

güneye göç eden arabaların ardından..

Zor iş;

Alışıncaya kadar yalnızlığın gerdek gecesi..

Bir kez koynuna almaya gör,

nikahlın gibi ayrılmaz peşin sıra..

Naçar kaldığını hissetmek böylesine..

Duvarları yumruklamak,

küfretmek karanlığın gelmişine geçmişine..

Zor iş;

Dert küpü,

uykusuz gecelerle arkadaşlık..

Sabahlara dek ayakta tutması,

gün ışığına teslimiyet..

Dur,

bir dakika sözcüklerinin yalvarmalarına bile aldırmadan,

ardına bakmadan çekip gitmesi...

Zor iş;

sert poyrazları ikna edip de,

güney düşlerini yakalamak..

Ciğerlerine kadar dolan,

gurbet yalnızlığının ayazına direnmek..

Sıla hasretini dindirmek..

Velhasılı,

çok zormuş gül dalından ayrılmak...

Çınar GÖLE