Zor Olanı Aşk...

/zor olanı,

sesini duymamak olmalı...

kan rengi geceler gibi ağır

istasyondaki yolcu kadar telaşlı

anlatsam sevdamı

nasıl da kanar

zor olanı çaresizlik

zor olanı sensizlik

hayra yormalı....../

yürümek vardı ağaçlı yollarda el ele

aşkı taşımak yüreklice rengi rengine

öylesine hesapsız

öylesine delice

bildiğim her şeyi silmek vardı

sesler olmasa örneğin

tanıdık yüzler olmasa

bildiğim her şey yok olsa....

sadece biz olsak !

zor olanı,

......başarsak....

sen anlıyordun

çiçeği severken dalını kırmak

yağmuru severken damlasından kaçmak

yaşamı severken ölümden bahsetmek

ve aşkı severken sevgiliden uzak durmak olmaz....

zor olanı

beni anlaman

çünkü sen anlıyordun

ve susuyordun....

neyse içindeki

.....bilmiyordun...

yüzün karşımda

kanatsız bir kuşa işkence sanki..

uçmak istiyordu

.....uçamıyordu...

istanbul sokakları başıma vurdu...

aşk ehlisin artık

sen anlıyordun.......

bugün yüreğim yokluğunu

......çekemez oldu...

aşk ;

belli ki sarp bir uçurumdu

istesekte olmuyordu..

peki;

zor olanı kolaylaştırsak,

.....itiverse birisi...???