Zora ki Tebessüm

Bir gülüşün

Bin değere bedel derdin

Ama olmuyor işte

İçimden sökemediğim öfke

Ateş gibi yanar gözlerimde

Zorundalık yakar içimi

Bile bile alamıyorum

İhtiyacım var diye

Haykıran ellerini

Oysa kalbimin

En yüksek mertebesinde

Duruyordu sana dair

En dokunulmaz değerlerim

"Bir onulmaz yara daha..."

Gözlerinin içine baka baka

Yalansı neyim varsa

Kalmak zorundayım yanında

Tüm bu yaşananlara

Tekmeyi basamasamda

Şimdi

Toplamak zamanı seni

Ve yüreğindekileri

Zor a ki tebessümle

Avuçlarıma tekrar almak

Üşüyorum diye uzattığın elleri

02/09/09