Zorunda Mıyım?

Bir bilsen gökyüzüne nasıl yaymışım seni

Elimi uzatıp dokunuyorum yıldızlara

Sen sustuğunda gözlerin konuşurdu

Ben hayran hayran bakardım

Rengârenk ışıklarına...

Düşüncelerim ıslak

Gözlerim bazen damlalarla ağlar

Bazen suskunluk kaplar hücrelerimi

Kırpışır kirpiklerim

Islanmadan ağlar

Bir yokluğun hamalıyım

Gece gündüz taşırım

Huy mu desem, kader mi desem

Nerde bir hüzün görsem

Hemen bulaşırım.

Hani ay karanlığa mahkûmdur

Güneş aydınlığa

Ne kötü talihmiş adı yok

Kelepçelemişler

Beni de zalim bir ayrılığa

Uzak yolların ucunda bir yürek

Güllerle bezenmiş odaları

Bakışı dost, yakışı dost

Burnumda tütüyor

Sütlaç tadında sofraları

Elini tutmak istiyor ellerim

Nedense hep boş dönüyor

Sönsün istiyorum bu ateş, bu alev, bu köz

Rüzgârların inadına, meltemlerin inadına, boraların inadına

Sönmüyor, sönmüyor...

Söylesene ayrılığı niye diktin gecelerime

Bir hayalin saçlarını taramak zorunda mıyım?

Uzattım her şafak ellerimi yıldızlara

Gel artık

Her ışıkta seni aramak zorunda mıyım