Aşk ve Umut Bir de Sefil Çocuk

Bir aşk varmış, bir umut ve birde sefil çocuk... Umut dermiş ki sen yolunu tut.Aşk ise dermiş ki çocuğa:İmkansız bir aşk bu, sen onu unut.Çocuk ne yapacağını şaşırmış, Umut'u dinlese, gönlü ferahlarmış, Ama aşk bir kere onun aklını almış. Aşk unut dermiş, ama hatayı kalbe girmekle yapmış...Kararını vermiş çocuk ve uzak bir yolculuğa çıkmış. Sevgisi çok büyükmüş, Ve uzak mesafeler gözüne an gibi gelmiş. Nehirler, köprüler, dağlar geçmiş... Aşk dermiş ki yolda: 'Gözünü aşk boyamış, sana da böylesi yakışırmış.' Umutta yanaşmış usulca fısıldamış: Umut dediğin artık aşkın rengini almış...Umutta, aşkta çocuğa cesaret verip gönlünü sarmış. Artık üçü de birer yoldaşmış. Günler ayları, aylar yılları almış çocuğun hayatından. Sonunda gelmiş sevgi denizine, Ve ellerini uzatarak, Bir yudum su içmiş aşk denizinden. Etrafa bakınıp durmuş... Sevgilisini aramış yorgun ve bitkin gözlerle. Sonra... Sevgilisini görmüş, sevgi denizinin tam ortasında. Kalbi neredeyse heyecandan duracak gibi olmuş. Tanımış, ayırt etmiş onu diğerlerinden, Siyah, inci gibi gözlerini gördüğünden... Ama ulaşamıyormuş sevdiğine, yüzmede bilmiyormuş . Aşk denizinde yüzebilmek için, Aşık olmak gerekiyormuş. Aşk adasına varmak içinde umut isteniyormuş. Düşünmüş kendi kendine... Ne yapayım ulaşmak için ona diye... Ama bir türlü bulamıyormuş. Sonra çocuğun dostu olan aşk gelmiş yanına. Demiş ki: 'Beni al yüreğine koy, gerisine karışma'. Birkaç dakika da sonra dostu umut gelmiş ve söylenmiş.... Beni de bu güzel gününde al yanına. Çünkü acı günlerinde bile ben vardım yanında. Sonra aşk kayık olmuş, umutta kürek, Ve çocukta kürekleri çekerek... Varmış sevgilisinin yanına. Çocuk derin bir of çekerek, Sevgilisinin gözlerine bakmış için için, Seni seviyorum diyebilmek için. Sanki az önce siyah inci gibi parlayan gözler, Ona ait değilmiş gibi, bakmış çocuğa kız. Ve sefil çocuk derin derin, Son bir defa daha bakmış, Uğruna ölümü göze alabileceği kızın gözlerine. Ve çocuk kaybolmuş, çocuk bitmiş, çocuk ölmüş... Sevgilinin gözlerindeki anlamsız bakışları görünce, Sözler boğazında düğümlenip kalmış, Söyleyemediği sözler bıçak gibi içini yaralamış, Sevipte sevilmediğini o gün, o gözlere bakınca anlamış. Bir gözün, bir hayata mal olacağını ise kız anlamamış. Çocuk sessizce uzaklaşmış adadan... Ne: 'yüreğine koy beni' diyen aşk varmış yanında Nede: 'Ben vardım en acı günlerinde yanında' diyen umut. Çünkü her şeyini kaybetmişti çocuk, Sevgilinin gözlerinde.Ya yaşayacaktı o adada sevilmeden.. Ya da gidecekti bu yerden, Çocuk yüzmeye başlamış öleceğini bile bile... Ama taşıyamamış onu aşk denizi. Ağır gelmişti denize, yaralı bir kalbi taşımak. Sefil çocuk batmaya başlamış yüzememiş denizde, Ve almış onu aşk denizi yutmuş, gömmüş yüreğine.Ve çocuğun son sözleri şu olmuş , Hayata veda ederken sevgiliye: Son bir defa bak yüzüme, Bir zamanlar Seviyorum seni diye haykıran, İnci gibi siyah gözlerinle...