Benim Hayatım1

Yıl 1977'de AMASYA'nın Taşova ilçesinde ıslak gözlerle dünyaya geldim.Ailenin ilk çoçuğu tek erkeğiydim.
çok tatlı oldugumu bir o kadarda yaramaz oldugumu söylerler.kendimi bilene kadar sevimliliğimle herkesi kendime hayran
bırakmışım büyüdükçede sevimliliğimi kaybetmişim ama yaramazlıgımı asla.öğrenimim sıtmapınar ilköğretim okulnda başladı.
Yaramazlığım burdada devam etti.Bir misal ile devam edeyim.Öğretmenden lavaboya gideyim diye izin isterdim firari olur diğer çoçuklarla
çamurda oyun oynardım.öğretmende beni beklerdi gelecek diye hatırladıkca gülerim neyse ilköğretimimi orta derecesiyle bitirdim.
okul bittikten sonra maddi durumumuz iyi olmadığından amcam beni okutmaya karar verir ve bir yıl kuran kursunda okudum sonra bendeki yaramazlık bitti
tabi disiplinli bir yıl kuran kursunda gecti yola gelmiştim acıkcası ve orta öğretim yılları başladı ortaöğretimimi amasyanın suluova ilçesinde babaannemin
yanında okumaya karar verdik 5 gün okul 2 gün günlük tarlalarında çalışıyor okul ihtiyaçlarımı karşılıyordum. ortaokuldada pek başarılı bir dönem gecirmedim
ilk dönem 6 zayıf 2. dönem 0 zayıf çalışınca oluyor uzun lafın kısası hem okuyayarak hem çalışarak ortaokulunda son sınıfına geldim.dersde pek başarım yoktu ama
sporda vardı sınıf takımı ve okul takımında oynadım başarılı dönemler gecirdik unutmadığım bir anım var kırmızı kart görmüştüm bir macta rakıp oyuncu bana faul yapmıştı
bende onun kafasını yarmıştım.çoçukluk işte iyi ve kötü ortaöğretimim bitmişti.liseye gecmiştim.taşova lisesine kayıt yaptırıyorduk kredili sisitem ilk çıktığı dönemlerde
bölüm ayrımları yapılıyor fizik bölümü sosyal bölümü diye bir arkadaşla yanyanayız bana ne dedi ya fizik bölümüne güzel kızlar var oraya yazılalım iyi dedim bende sanki kafa çalışıyorda
ilk dönem 5 kredi aldım oda matematikten koskoca bir dönem 5 kredi 30 krediden vay be dedim kendi kendime 2. dönem 22 kredi aldım dedim kendime geliyorum galiba 3.dönem 10 kredi ve kararımı verdim
sen okumayacaksın özcan dedim ve okulu bıraktım istanbula amcamlara geldim işe başladım çalışıyorum ama kendime sitem ediyorum okusan böyle olmazdı elin işin bu işine geliyorsa derken
bir yıl çalıştım.bu arada lisede tanıştığım bir kızı söylemeyide unutmayayım zaten onun yüzünden oldu herşey çünkü ben nottan zayıf almadım devamsızlıktan 46/a maddesinden kredi alamadım
neyse çalışırken bir telefon geldi diğer amcamdan okumak istiyormusun diye bende zaten öyle bir şey istiyorum dedim ve işi bıraktım ver elini konya
amcam burada görev yapıyordu.Konyanın yunak ilçesine geldim.okula başladım burada vakıfda kaarak okulumu üstün başarıyla tamamladım ve lise hayatım bitti.
tekrar taşova geri döndüm.lisedeki kızlada arkadaşlıgımız devam ediyor.okul bitti ama iş hayatı bitmedi okulda bitmedi üniversite sınavlarına katıldım lise bittikten bir yıl sonra
iyi bir alt yapım vardı sabah 7:00'de işe gider 24.00'de işten çıkardım ve iki yıllığı kazandım ve beni okutan amcam dediki bende iki yıllık kazandım ama bana yetmedi
şimdi dışardan kadro almaya çalışıyorum gel gitme 4 yıllığı kazanırsın bende dinledim tabiki
nede olsa amcam işin içinde o daha iyi bilir günler gectikçede askerlik zamanı geldi çattı vatan borcu ödeyeceğiz.
askere gideyim gelince iş hayatına atılırız dedik ve manisa kırkağaca doğru yol aldık.acemi birliğini başarıyla tamamladık ve bana orada eğitim cavuşu olarak kal teklifi geldi bende kabul etmedim
16 kişilik timimle beraber gitmek istediğimi söyledim ısrar ettiler bende gönüllü doğuya gitmek istediğimi gerekirse alay komutanına kadar çıkacagımı söyleyince vazgeçtiler ve timle birlikte şırnak çakırsöğüte gittim
acemi birliğindeki başarılar usta birliğindede devam etti sporum ve atışlarım mükemmeldi. Şırnak çakırsöğüte gittiğimde tugayda asker yoktu öğrendikki bizim tabur sürgünmüş.ver elini kato dağlarısizleri fazla sıkmadan oniki defa çatışmada bulunduk
en son kuzeyırakta yaralandım çok şükür görecek günümüz varmış unutmadığım bir anım var çok anım var ama sizleri sıkmammak için birini anlatayım aynı timde köylüm çoçukluk arkadaşım erdal vardı
yaralandığımda sıhhıye subay kafamdaki yarayı dikiyordu. uyuşturadan yorgan diker gibi acıyordu ama bana erdalın lafı çok zor geldi ve ağlattı beni
-biz beraber geldik sana bir şey olsaydı babana annene ben ne cevap verecektim özcan dilim varırmıydı biz beraber gidecektik sakın beni yalnız bırakma.
işte o lafları beni aglatmıştı komando vurulunca değil unutulunca ölür tertip kalk ayağa deyince hiç acıyı hissetmedim o hain mermi ne yakar insanın kafasını
o iğne ne acıtır uyuşturmadan dikince hissetmedim hiç birini erdalın lafları dağladı yüreğimi allahıma şükürler olsun alnımın akıyla tamamladım vatan görevimi
teskereyi aldım bir hafta gaziantepde kaldım neden biliyormusunuz erdalı bekledim.ben bir hafta erken terhis verdiler atışlardan mukafat olarak ama onu bırakmadım beraber gittik köyümüze
köye geldik ama askerliğin tesiri gecmedi bizden tarlada ekin biçeriz istirat verilir herkes oturur dinlenir ben ise nerden taciz ateşi yeriz nerden saldırırlar bir ay böyle gectiçok zor günler zamanlar gecirdik aç kaldık susuz kaldık ama komandoya
yakışır şekilde askerliğimizi yaptık taburuda sürgünlükten kurtardık şimdi hayata atılma zamanı
onuda bölüm 2'de