Bilmem Kaçıncı Köpekler Arası Meydan Muharebesi

Şehirden biraz uzak bir yerde oturunca, çevrenizde de kedi köpek cinsinden hayvanat pek bir bol oluyor. Eskiden korkardım bayağı köpeklerden, eskiden dediğim küçükken, beş on yaşlarında canım anlayın işte. Şimdilerde beslediğim, baktığım köpekler olsa da iş yerinde, hanımın korkusundan henüz ev de besleyemiyoruz maalesef. Oysa kızım ve oğlum da bastırdıkça bastırıyor bu konuda lakin içişleri bakanını (bizim hanım oluyorlar) aşmaları biraz zor, kanun hükmünde kararname bile işlemez, fayda etmez diyeyim yani...

Apartmanımızın çevresinde ki köpek sayısını bir söylesem dudağınız uçuklar, aklınız tavana vurur neredeyse. Ben diyeyim kırk elli, siz deyin altmış yetmiş. Ortasını bulalım da derseniz hiç o rakamlardan aşağıya inmem bilesiniz. Hava karardıktan sonra, it kardeşler bir başlıyorlar aralarında hırlaşmaya, değmeyin gitsin. On beş yirmi tanesi bir yerde, öbür on beş yirmi tanesi karşı cenahta, hav hav da hav hav hem de bir dolu hav hav... hev hev de var (O ses de yavru köpeklerden çıkıyor)Biz de alıştık artık. Gece bile havlasalar bizlere artık ninni gibi geliyor bu havlamalar.

Çevremizde fazla bina yok şu an da. Hayvan severler de çoğu kere yaz kış demeden besliyorlar sağ olsunlar yemek artıklarıyla. Kışın tabi ki daha zor yiyecek bulmaları, o neden ile beslenmeye daha fazla ihtiyaçları var yavrucakların. Bir de apartmanımızın bekçisi karabaşımız var. Sevimli mi sevimli. Onlar havlamaya başladı mı o da içeriden onlara nispet yaparcasına karşılık veriyor. Oluyor sana tenor bariton, bas, soprano dolu köpek korosu... Havlayan köpek ısırmaz derler de ben o sözü şimdiye kadar hiç dikkate almadım. Köpek bu, hayvanat, sağı solu hiç belli olmaz. Yani seni ısırmaya havlayarak geldiği zaman, aman köpek kardeş ''Havlayan köpek ısırmazmış.'' sen de beni ısırmazsın değil mi? Böyle cümle kurarsak köpeğe o da bize başka bir tarafı ile güler ve yine yapacağını yapar diye düşünüyorum naçizane...

Çevremizde arazi bolluğu var. Bazen evin çevresinden hayli uzaklara gidiyorlarsa da sesleri yine de bizlere kadar geliyor. Kimi zaman apartmandan araba ile çıktık mı arabaya havlayıp duruyorlar. Severim severim de sağları solları da belli olmaz. Hani bir lastik patlayıverse arabanın peşinden koşarlarken yandığımızın resmidir. Telefon ile tamirci çağıracaksın da hadi gelen tamirci de korkuyorsa it den köpekten, o zaman iki kere yandık ki ne yandık hem de cayır cayır cayır. Sonrasında artık jandarma mı girer devreye yoksa çevik kuvvet mi, bordo bereliler mi orasını bilemem...

Kuyruk sallayarak size gelen bir köpek varsa, ondan emin olabilirsiniz. Bir şey yapmaz. Tabi cinsi de önemli bu köpek Pitbull ya da Doberman cinsi bir köpek ise yine de dikkatli olun derim ben. Sıradan köpeklere karşı da dikkatli olun canım. Sonra bana dönüp ''Ahmet Ağabey sen bize kuyruk sallayan köpek ısırmaz demiştin biz de sana inandık yanımıza kuyruk sallayarak gelen köpekten kaçmadık, şimdi hastanedeyiz kuduz aşısı da olacakmışız her bir tarafımız da yara bere yaktın bizi ağabey.'' demeyin canlarım benim.

Çoğu zaman siz de şahit olmuşsunuzdur. Ezan okunduğu zaman da köpekler nispet yaparcasına uzun uzun hem havlıyorlar hem de uluyorlar. Bazı arkadaşlar ''Allah'ı tesbih ediyor.'' onlar öyle yapmak ile diyorlar. Aha yine başladı karşılıklı havlamalar ve hırlamalar. Ben de balkondan seyrediyorum. Birilerini zayıf düşürüp araya aldılar mı vay onun haline... Bir de it iti ısırmaz derler. Tamam it iti ısırmasın, ama bizi de ısırmasın arkadaşım. Bir de bunların başı diktatör İtler vardı değil mi? Hitler miydi o yoksa? Amaan, neyse ne canım, Hitler bile olsa itin tekiydi zaten eninde sonunda belasını da bulmuştu otuz kırk milyon insanın kanına girdikten sonra. Köpekler Arası Meydan Muharebesinde telef oluyor bir sürü köpek, ertesi güne yara bere içinde. Ah biraz da sessiz havlasalar. O zaman da nereden belli olacak köpek oldukları ki?