Bizim Hikayemiz..O iki genç..

Son otobüste ayrıldı perondan ağır ağır..Otobüstekiler el sallıyor,öpücük atıyor,hatta bazıları ağlıyorlardı.Kimbilir ne kadar umudu taşıyordu o otobüs.Karanlık içinde kaybolurken,yanan ışıkları biz gidiyoruz der gibiydi.O amansızca dönen tekerlekleri bitmek tükenmez bir enerjiyle yüklenmişti koca otobüsü.Muavin'in elinde bir şişe yolculara kolonya dağıtıyor''iyi yolculuklar''diliyordu.Şoför bunca yılın verdiği deneyimle gayet rahat ve kendinden emindi.Önde oturan iki yaşlı teyzede geride bıraktıkları evlatlarından,torunlarından bahsediyorlar onları birbirlerine anlatıyorlardı.Aradan bir saat geçmiş sohbet epey koyulaşmıştı.Nihayet ilk mola yerine gelinmişti.

Muavin:''Sayın yolcularımız 10 dk ihtiyaç molası için ..garajında bulunıcaz.''diyerek cümlesini bitirdi.

10 dk sonra otobüs ayrılırken garajdan,son yolcuda koşarak bindi otobüse.Yolculardan birinin elinde kitabı gözünü ayırmaksızın okuyordu.Bir diğeri avucuna sığmıyan radyosunu kulağına yaslamış,cızıltılar içindede olsa ona rağmen heyecanlar içinde maç dinliyordu.Otobüsün arka tarafında bulunan gençler ise yaz tatillerini nasıl değerlendireceklerini birbirlerine anlatıyorlardı.Şoför arada sırada karşıdan gelen otobüslere korna çalıyor,hafifçe sol elini göğsüne getirip selam veriyordu.

Küçük bir çocuk,bilme coşkusunu tadabilmek için yanında bulunan annesine sürekli sorular soruyor aldığı her cevap sonrasında ufacık ellerini birbirine vurarak sevincini dile getiriyordu.Onların hemen arkasında bulunan çift ise gördükleri ilginç manzaraları birbirlerine gösteriyorlardı.İki genç yanlarına muavini çağırıp ona bişeyler sordular.Aradan 15 dk geçmemişti iki genç ayağa kalktılar ve şöyle bir yola baktılar.Otobüs hafif hafif yavaşladı.Muavin basamaklardan indi ve otobüsün durmasını beklemeden atladı.Bagaj kısmını açtı ve elindeki iki çantayı gençlere uzattı.Gençler ellerinde çantaları ağır ağır uzaklaşan otobüse bakakaldılar.Otobüs kaybolmuştu artık.Önlerine dönüp varmış olmanın sevinciyle tuttular yollarını.Geçirdikleri huzur dolu yolculuktan sonra sağ salim vardıklarına sevinmelerine rağmen,içlerinden ailelerinden ayrılmanın hüznünü atamamışlardı.O iki genç..