Doğarken Ölmek

Eğer yaşamak oyunsa, tuhaf bir oyun; koca koca adamlar ve kocaman kadınlar var hiç susmayan, hiç mi hiç fırsat yok yeni nesle, hiçe sayılan gençlik ve hep aynı replik, aynı perde, gölgelerinden bir türlü gece sabaha kavuşmaz, ha hırs, ha körelen göz, paslı demir yığını gibi ezip geçiyorlar gençliği, bir görseler avuçlarında şah damarından akan adalet, bir bıraksalar gözler kamaşacak sahnede, oyun el ele bitecek aslında...

''Doğarken ölmek ne garip'' dedi geleceği olamayan, ve dedi ki;

İyi değilim Gözlerimi akan yıldızlara kırptığımdan beri Saçma sapanım Ne tanrım var Ne kitabım Bir oyun kurbanıyım ki ışık yok Gecem yarım Düşüm yarım Yazım yarım Her şey yarım