Dut Mevsimi

DUT MEVSİMİ

Asker arkadaşımdı...Onunla 16 ay boyunca kader birliği yapmıştık. Aynı karavanaya kaşık sallamış,aynı ranzayı altlı,üstlü paylaşmıştık. Acılarımıza,sevinçlerimize ortaklı etmiştik.Çok sırlarımızı paylaşmış tık.Öyle ki neyi sevdiğimizi,neye kızdığımızı,hobilerimizi,fobilerimizi dahi ezberlemiştik adeta... Askerlik bitiminden sonra arkadaşlığımız,dostluğumuz bitmemiş, aksine artarak sürmüştü.Her fırsatta birbirimizi en azından telefon la arar hal hatır sorar,bazı zamanlarda ise görmek için,kilometreleri yakın ederdik. Tam 20 yıl boyunca 20 Haziran 15 Temmuz tarihleri arasında DUT MEVSİMİNDE köylerine gitmiş,o şerbet gibi dutlarından yemiş, anılarımızı hep taze tutmaya çalışmıştık.Her yıl köylerine aynı tarihler arasında gelmeme öylesine alışmıştı ki,ne zaman biraz geciksem hemen hemen telefona sarılır, ?NEREDE KALDIN,DUT MEVSİMİ GEÇİYOR HABERİN OLSUN. YOKSA BU SENE DUT YEMEK İSTEMİYORMUSUN? ÇABUK GEL SENİ BEKLİYORUM ? der ve ben iki elim yağda olsa hemen arabama atlar,ailemle birlikte kilometreler ötesine DUT yemeye giderdim. Tam 20 yıl sonra bu sene ondan telefon alamadım.Oysa biliyordum ki, DUT MEVSİMİ geçmek üzereydi.Açmış olduğum telefonların ahizelerini ise kaldıran olmuyordu.Bir gariplik sezinlemiştim ve korkmaya başlamıştım. Daha fazla dayanamadım ve arabama atladığım gibi 380 kilometre uzaklık taki köylerine gittim.. Köy meydanında oğluyla karşılaştım.Arabamı durdurup,camı açıp ? HÜSEYİN ?' diyecek oldum,çocuk beni görünce hiçbir şey söylemeden başladı hüngür,hüngür ağlamaya.İşte o an CIZ diye kor bir ateşin yüreğime düştüğünü hissettim.Korktuğum şeyin başıma geldiğini anladım. ? YOKSA,YOKSA BABANA BİRŞEY Mİ OLDU ?' dedim.Bu sırada arabadan nasıl indiğimi hatırlamıyorum bile.Çocuk bana sarılıp hıçkırıktan boğulurcasına ?EVET ŞAHİN AMCA,BABAM GEÇEN HAFTA TRAKTÖRLE KA ZA YAPTI VE ÖLDÜ.. ? dedi. Terlemeye başlamıştım.Bir presle sıkıyorlardı sanki beni ? NEDEN BANA ÖLDÜĞÜNÜ HABER VERMEDİNİZ,TELEFONLA RA NEDEN ÇIKMIYORSUNUZ ? diyebildim. Hüseyin ? HERŞEY ANİDEN OLDU ŞAHİN AMCA,O ŞOK ANINDA BİRŞEY DÜŞÜNEMEDİK.BİR HAFTADIR GÖZÜMÜZDE UYKU YOK.ONUN OLMADIĞI EVE GİREMİYORUZ.GİRMEYE CESARET EDEMİYO RUZ...KAFAYI YİYECEĞİZ..? Ogün asker arkadaşımı,kardeşim EMİN için mezarının başında saatlerce ağladım.Bildiğim bütün duaları onun için okudum.Mezarından ayrılırken EMİN in arkamdan seslendiğini duyar gibi oldum ? KUSURA BAKMA DOSTUM,BU SENE SENİ ÇAĞIRAMADIM.AZ RAİL İZİN VERMEDİ ÇAĞIRMAMA.BEN YOKUM DİYE DUT MEVSİM LERİNİ BOŞ GEÇİRME.BENİ YALNIZ BIRAKMA BURALARDA.ARA SIRA YOKLA BENİ.SENEYE YİNE BEKLİYORUM.3-5 NÖBETLERİNİ YİNE BANA PAS GEÇİVER ONBAŞIM.UYKUSUZLUĞA BİLİYORSUN DAYANAMIYORUM.SEN YİNE BENİ 9-11 NÖBETLERİYLE İDARE EDİVER...SEENYE YİNE GEL EMİ...DOSTLUĞUMUZ,ARKADAŞLI ĞIMIZ ÖLÜME YENİK DÜŞMESİN....? Hıçkırıktan boğuluyordum,erkekler ağlamaz derler amma çocuk gibi ağlıyordum ?SÖZ VERİYORUM DOSTUM SÖZ VERİYORUM GELECEĞİM.DOST LUĞUMUZ ÖLÜME YENİK DÜŞMEYECEK.SENİ KARA TOPRAKLAR ALTINDA YALNIZ BIRAKMIYACAĞIM.SADECE DUT MEVSİMLERİNDE DEĞİL HER ZAMAN SENİN ZİYARETİNE GELECEĞİM.ASKERDE YAP TIĞIM GİBİ ZOR NÖBETLERİ SANA YAZMIYACAĞIM.EN ZOR NÖBET LERİ ARTIK MEZARINDA BEN TUTACAĞIM...? Diye söylene,söylene gözümde yaşlar,yüreğimde asker arkadaşım EMİN İN açtığı ağır yarayla mezarlıktan uzaklaşıp gittim... EMİN in ölümüyle kendimi dünyada yapayalnız kalmış gibi hissediyorum. Koskoca dünya onun gidişiyle sanki bomboş kaldı.Köyünün şerbet tadındaki DUT LARI bile artık bana tat vermiyor,acı geliyor.Bütün sevdiklerimi birer,birer kaybediyorum.Acılar hücum ettiler üstüme.Tonlarca acının altında kaldım.Önce ZEYCAN,sonra ALİ EMMİ,Şimdide EMİN...Bu acılara dayanabilmek o denli Zor ki,o denli zor ki?Şimdi ben yaşarken mezarda gibiyim

03.10.2004 TÜRKİYE GAZETESİ