Geri Kalmış Ülkenin Geride Bırakılanları

İlk doğduğu gün Bir kızın oldu dediğinde ebe Önce anne dışladı kızını Bakamadı eşinin gözlerine Eşine ihanet etmişti doğuramamıştı bir erkek çocuğu Eşi kurtulduğuna, çocuğunun sağlıklı doğduğuna sevinmemiş Kızım oldu diyerek, böbürlenip gezemeyeceği için. Bir müddet ismi bile konmaz, belki ölür diye Ölmez tabi ismini Sırma koyarlar. Amcaoğluna beşik kertmesi
Yapılır Sırma. Çünkü aynı günlerde amcasının da bir oğlu olmuştur Şirin olur kız çocuğu sevdirir kendini Birazda Şımartılır Duyguyla acı ile işlenir. Sırmada biraz utangaç, azda şımarık Okul yaşı gelip çatınca Sırmada bazı akranları gibi Okula gitmeye hazırlanır. Baba direnir Kızım Okula gitmeyecek Sırma itiraz edecek olur Laf dinle genç kız oldun nerdeyse Hala itiraz ediyorsun babana. Anne bazen aracı Bazen kızından yana görünür Eşiyle arası bozulmasın diye. Sırma bayılır ayılır kendini yerlere atar ama nafile
Son söz söylenmiştir gönderilmez Sırma okula.
Birçoğu okulu göremez okutulmaz Görse de okuyamaz Sırmada okula gidemeyenlerden Sırma artık bir genç kız olmuştur onlara göre On yaşına geldiğinde başlar görücüler gelmeye Genç kızdır artık o açtırılmaz saçının ucu ya görürde bir şey söylerse. biri dokunursa eline. Namusudur ailenin kimse bakamaz yüzüne El süremez saçının bir tek teline. Baba alır erkek çocuklarını karşısına böbürlenerek Oğlum benden sonra bu evin namusu sizden sorulur Bu evin erkeği sizsiniz. Anada onun yanında yani babaya başyardımcı
Kızım Sırma sende akıllı ol çıkma kardeşlerinin sözünden nedense hep namus bayanlarda. Ama hep erkeklerden sorulur Sırma on ikisine geldiğimde amcaoğluna Nişanlı ya doğduğunda. Hemen baş göz edilir. Amcasının oğlu bir evin tek erkek çocuğudur Sırma on beşine bastığında anne olur Bir kız çocuğu dünyaya getirir Ve kaynata, oğlu tek Çok torunu olmalı Evi kalabalık Neslini sürdürecek torunlar doğmalı Baba ocağı bu dumanı tütmeli Sırma hem çok genç hem çok cahil Ama hamarat, kaynata istiyor ya Peş peşe tam altı çocuk Kaynata bir trafik kazası geçirir Ve ölür Kaynana kocasını kaybettiğinden Yaşadığı toprakları Terk eder hep beraber İstanbullun yolu tutulur İstanbul'a gelinen ilk yıllar Sırma bir fabrikaya girer eşiyse başka bir işe Kaynanada evde çocuklara bakar İkinci yıl Sırma rahatsızlanır hastane doktor dolaşır Ve acı gerçeği öğrenir sırma Gırtlak kanseri olduğunu söyler doktoru Kendisine iyi bakması gerektiğini Aksi takdirde hiçte iyi olmayacağını anlatır Sırma eve geldiğinde derdini anlatmaya çalışsa da Ne dinleyeni nede anlayan bir yoktur evde Sırma tüm derdini kimsesizliğini içine atar saklar yüreğinin derinliklerinde Koskoca şehirde baş başa kalmıştır çocukları Kendisi ve hastalığı... Eşi de artık eve her gün ya geç gelmekte yâda gelmemekte Sırma nerdesin diye sormak istese de eşine Kaynana şiddetle karşı çıkar. Erkektir o kızım gelir Sırma birkaç kez hasta olduğunu anlatmayı denese de duymaz bile kocası Sırma bu defada sevgi dilini kullanmak ister Çocukların seni çok seviyor ve özlüyor bende seni çok seviyorum Ama nafile her geçen gün biraz daha geç gelir Veya hiç gelmez eve Başka kadınlarla gezip tozduğunu söyler komşuları Ama sırma bir türlü inanmak istemez En son oğlu babasını başka bir kadınla gördüğünü söyleyince Söyleyecek pek bir şeyi kalmaz babanın Olay ortaya çıkar ve sırma o hasta haliyle dövülür, sokağa atılır Kaynanasının araya girmesiyle Sırma o geçe dışarıda kalmaktan kurtulur Kocası o günden sonra bir daha da eve gelmez Koca eve gelmeyince sırmanın kaynanası da köyün yolunu tutar Tekrardan köyüne geri döner Sırma hem işsiz hem hasta altı küçük çocukla baş başa kalır Birkaç ay sonra kirasını ödeyemediği için Ev sahibi sırmadan kiralarını istediğinde Sırmanın ne verecek parası ne de direnecek gücü kalmıştır Sırma ve çocukları kendilerini sokakta bulurlar O hasta haliyle parklarda yatmaya başlarlar Sırma birkaç kez eşini aramayı dener bulurda Ama her görüşünde kocasının kendisinin de Çok çaresiz olduğunu Yapacağı hiç bir şeyinin olmadığını söyler Ve başlar sokak maceraları Sırma ve altı çocuğu bir müddet parklarda sokaklarda yatar kalkar her geçen gün Sırmanın gücü gitgide tükenmektedir Sırma 27 yaşında hasta terk edilmiş ve altı çocuk annesi üstelik parklar evi Ta ki duyarlı bir vatandaşın bunları görüp yardım elini uzatıncaya kadar Şişli belediyesinden kalacak yer ve sıcak aş ev sözü alınır böylelikle aile şimdilik sokakta kalmaktan kurtulmuş olur.

Belki ben bu dizeleri karaladığım an bile binlerce çocuk ağlıyor aç diye Belki siz bu dizeleri okuduğunuz an bile binlerce anne ağlıyor çocuğundan ayrı acılı diye. Belki bir baba ağlıyor bu dünya nereye niye bunlar niye böyle diye Bu kimsesiz insanlar bu çocuklar bu analar Hep birilerinin kendilerine sahip çıkıp sokaklardan kurtarmasını mı beklemeli? Veya Binlerce kimsesiz sokak çocuğunun Sokaklarda yaşamaları kendi zaaflarımı? Veya zaman günahkârlarımı? Yahut ta bizlerin günahımı? Acaba Biz mi çocuklarımıza görmediğimiz sevgiyi, Yaşadığımız sevgisizliği verdik? Yahut ta Sokakta yaşatarak aç açıkta umutsuz ve mutsuz Asıl önemlisi sevgisiz olarak Onlar suç işlediğinde kimlerin yüzleri kızarmış olması gerekecek Onların mı yoksa bizlerin mi? Yani onları bu dünyaya getirenlerin mi ? Veya bu dünyanın tüm insanlarının mı ? Geri kalmış ülkelerin Geride bırakılanları Evde ağır işçilik Tarlada fabrikada çalışanı Acıları tel tel acı yumağından örüleni anneler Doğurganları Ağlayanı ağlatılanı anneler. Geri kalmış ülke derken Amerika da dahi hala Sömürülen Dövülen anneler. Bu dünyanın hamuru, Bu dünyanın çamuru Hala sizin sizin elinizde anneler..