Gizemli İstasyon 5

Yolcu yolunda gerek...
Altını itinayla çizdiğim diğer ayrıntı. Tam da dinlediğim şarkı, hani şuanda bile melodisini duyduğunuz. İşin garibi bu şarkıyı şimdi Süheyla ile dinliyor olmam. Müzik dinlerken pek kıpırdamam, bir şeylerle uğraşmam anı yaşamak için. Ama yanımda kendini müziğin ritmine kaptırmış kıpır kıpır bir Süheyla...
Müziğin bitişine kadar ben kıpırdamadım o da durmadı. Biter bitmez kulaklığı toparladım önce, sonra Süheyla'ya dönerek;
- Hayırdır, ne işin var burada!
- Geçiyordum sadece desem kabul mü?
Mantığım kızmamı söylese de vicdanım el vermiyor nedense. İyi niyetinden hiç şüphem yok ama ne bileyim fazla sırnaşık ya da bana öyle geliyor, bilemiyorum. Zaten konumuz Süheyla değil, o sonraki konu...
Aldığım notları görmüş olacak ki "ikinci ipucunu bulmuşsun" dedi parmağının ucuyla göstererek. Düğüm noktasını bulmuş gibi seviniyordu. Dur bakalım bu daha ikinci ayrıntı, sevinme hemen öyle. Hem sana ne oluyor bu macera benim dedim gülerek. "Aşk olsun yaa, o zaman bize niye anlattın" diye tavır aldı küçük çocuk gibi. Şakada mı yapmayalım kız. Olaylar tam bu noktadan sonra karmaşıklaşıyor işte. Kafede kızın gidişinin ardından bakarken mi aklına geldi yoksa tesadüfen mi buraya iliştirdi bu ayrıntıyı onu çözemedim. Başını göğüs hizama kadar getirip parmak ucuyla devamındaki satırları okumaya başladı. İlk defa bu kadar yakınlaşmıştık, tabi bunu hayal etmiyordum ama pek de bozuntuya vermiyordum. Hafif hafif ter basmıştı ki, yüzünü bana çevirerek " Asıl buranın altını çizmeliymişsin" dedi. Hadi oradan demek için okuduğu satırlara göz gezdirdim. Okudum, bir daha okudum ki haklı çıktı. Bir yere bağlanmayan bir cümle daha. Bu ayrıntıyı nasıl kaçırdığımı düşünürken Süheyla bombayı patlattı. "Bu kız Ender'in çocukluk aşkıymış, ama kızın bundan zaten haberi yokmuş. Olsaydı zaten kafede tanırdı onu, değil mi?" Güzel yakaladın, aferin diyebildim sadece.
Sherlock Holmes edasıyla ardına yaslandı, ayaklarını uzatıp kollarını banka koyarak;
- Eee ödülüm ne?

Sonraki Bölüm: Gizemli İstasyon 6