Hayatı Neşeye Boyasak
Herkes gelmişti sofranın başına
Bu hep herkesin gitmişti hoşuna.
Çağrılmayan kimse kaldı mı diye
Bakındılar sağ, sol, arkaya, öne.
Herkes gelmiş madem, afiyet olsun
Boş kalmış bardaklara sular dolsun.
Birisi hep ağzını şapırdattı
Yemek yerken etrafa ayıp kaçtı.
Bu nasıl yemek yeme adabıdır ?
Bu kişi toplumdan çok mu uzaktır ?
Milleti rahatsız nasıl edersin ?
Diyerek kimse olmadı velakin.
Yemek yendi, sofra kalktıktan sonra
Bir komşusu çekti onu tenhaya.
Bu senin yemeği yiyişin var ya
Çok ayıp kaçtı toplum arasında.
Sakın ola ki böyle daha yapma
Düzgün hep çiğne, ağzını şaplatma.
Adap, erkan her yerde geçerlidir
Bu, saygılı olmanın gereğidir.
Anlamıştı komsusu, sağol dedi
Bundan sonra olurum çok dikkatli.
Tatlılıkla konuşulan bu sözler
Minnet dolu bakıştı hep o gözler.
Varsa bir kusur, uygun bir şekilde
Uyarılmalı, olmasın rencide.
Herkesin içinde ayıp vurulmaz
Öyle yaparsan, kimse de darılmaz.
Bu hem örnek bir davranış, bir erdem
Hepimiz zaten hatalı bir adem.
Güzelce birbirimizi uyarsak
Var ya, hayatı neşeye boyasak.