Hayırsız evlat

8_10 Yaşlarında idim kapı komşumuz Rıza amcayla eşi fatma teyze vardı ikiside nur yüzlü tatlı insanlardı beni çok severlerdi Çocukları gibi.Ben onları onlarda beni bir gün görmese özlerdik,hatta bayramlarda ilk önce onlara giderdim ellerini öpüp bayram harçlığımı almak için.

Bütün mahalle öyle biliyordu onları Çocukları yok diye ama bazen çok üzgün olurlardıda belli etmezlerdi hep ben kafama takardım sorardım annemlere bunların hiç akrabası yakınları,çocukları yokmu diye. Yazın çalıştığı yerden 1 ay yıllık izin vermişler dediler senide götürelim tatile çıkacağız seni kendi oğlumuz gibi seviyoruz özleyeceğiz babamlar konuşmuş bana izin çıktı gittim onlarla.

Bir gün yürüğüşe çıktık gezdik,eğlendik akşam olunca dönmek için hazırlık yapıyorduk rıza amcayla fatma teyze kendi aralarında konuşuyorlardı ama üzgündüler ben anlamıştım bir dertleri var ama neydi akşam konuşuruz dedim fazla üzerlerine gitmedim.

Akşam yemeğimizi yedik çay felan derken zaman geçti Fatma teğze siz bugün çok üzgündünüz bir şeyler var yoksa sizi üzdümmü .Önceleri konuşmak istemedi ama ben üsteleyinca konuşmaya başladı. Oğul aslında bizimde bir oğlumuz var ama çok uzaklarda gelip gitmez arayıp sormaz,nasıl olur fatma anne dedim ama anne diyince çok duygulandı başladı ağlamağa.

Oğul bizimde bir oğlumuz var onu yemedik içmedik okullarda okuttuk mühendismi ne işte büyük bir adam olmuş ama hayırsız çıktı ona üzülüyoruz nasıl olur dedim oğlumuz,evladımız dedim rıza amcana bir gitte bak ne yapar ne eder burdan kışlık bulgurlarını,fasulyelerini,salçalarını bir kaç parça birşeyler koydum götür hem bir bak nasıllar dedim.Biliyorsun pek okumuşluğu yok rıza amcayın araya araya bulmuş oturdukları evi.Bizim hayırsız evlat evlenmiş haberimiz bile yok rıza amcan evlat hasretiğle yanıp tutuşurken.sevinirken ne demiş oğul birbilsen niçin geldin,adresimizi nasıl buldun elini öpeceğine sorguya çekmiş.

Biz buügün arkadaşın aile arasında nişanı var oraya gideceğiz sen gitte bugün otelde kal yarin sabah konuşuruz deyip çıkıp gitmişler kapıyı çekip.Tabi buna rıza amcan çok üzülmüş ne yapsam diye düşünmüş,düşünmüş yıllarca okutup büyüttümüz evlatımız ne yapıyor böyle bana diye kızmış gönderdiğim hediyeyide alıp çıkmiş yola.2 gün geçmeden geldi rıza amcan şaşırdım ne oldu böyle çabuk döndün işte bana bunları anlattı beim bundan sonra oğlum felan yok sende unut ama ama yüreği be oğlum nasıl unuturum yıllat geçti ne arar ne sorar işte böyle ,bizde seni oğlumuz gibi sevdik sana ısındık seninle avunuyoruz oğul be.Biz aslında oğul değil hayırsız evlat büyütmüşüz

Şunu anladımki ben bir insan okumakla insan,adam olunmuyormuş Bir şairimiz şöyle demiş

Nice insanlar gördüm Üzerinde elbise yoktu Nice elbiseler gördüm İçinde insan yoktu