Kuşcu Baba!

Hava soğuk bir kış günü,her yer kar ve dışarda tipi varmış. Dışardaki kuş sesleri içerde oturan adamı,çok öfkelendirmiş. O öfkeyle kalkan adam, dışarı çıkmış adamı gören kuşlar kaçmış. Yalnız bir kuş kaçamamış.Öfkeli adam bu kuşu hemen yakalamış,o öfkeyle başlamış zavallı kuşun tüylerini.Tek tek yonmaya tek tüy bile bırakmamış. Feryad eden zavallı kuş çırıl çıplak soyulmuş. Adamsa,bir neşeli bir neşeli gülüm seyerek kuşu salıverip eve girmiş. Hanımıda kocasının bu neşeli halini görünce sormuş hayırdır bey seni ilk kez neşeli görüyorum Nedir bunun sebebi. Adam nasıl neşeli olmam, hanım evimizin durmadan damından bacasından girip bize rahat vermeyem o kuş sürüsünü dağıttım,hele birisi vardı ki onu hiç sorma tüylerini öyle bir yondumki inan sadece üzerinde kafası kaldı yonulmayan.Saldım gitti bir dahada gelemezler o uğursuz kuşlar, Oh be, şimdi oyle rahatladımki. Bunu duyan hanımı, Aman Allahım sen ne yaptın* İnsan bu kadar gaddar bu kadar kinli olurmu bey, ne istedin Allahın garip kuşundan. ne istedin bu işkencenin sebebi neydi bey, Bu soğuk havada sen çıplak gezebilir misin ki, onu bu hale getirdin. Adam hanım hanım,o kuşlar uğursuzdur ... Cik cik ötüp benim asabımı bozuyorlar. Kadın bey, Bizim hanemizde uğursuzluk yok ki .Hanemizde uğursuz olan, senin bitmeyen öfkendir. Adam O kuş sürüsü bir daha gelemez, zaten o kuşta akıbetini buldu. Sen yat rahat uyu, bak ben kafama takıyormuyum. ,hadi sende rahat ol git uyu demiş ve Adam gitmiş uyumaya. Kadınınsa sabaha kadar gözüne uyku girmemiş.Sabah olunca adamın öfkesi geçmiş, kuşlarıda dışarıda görmeyince hayli keyiflenmiş. Kadınsa sabah erkenden kalkmış o kuşu aramaya başlamış ve her yere bakmış. aramış Yok yok.. üzgün bir halde eve girerken kapının arasından kuşun girdiğini görmüş.Kuş ok gibi gelip kadının koynuna girmiş. Kadın kuşun halini görünce öyle üzülmüşki. Zavallı hayvan çırıl çıplakmış, üşüyormuş. Kadın kuşu koynunda ısıtıp, onu sıcak tutacak yer aramış. Hayvanlarının arasında bir yer yapmış. Kocasından gizli onu bahara çıkarmaya karar vermiş.Gün geçtikce kocası vicdan azabından artık konuşmaz olmuş. Yemekten içmekten kesilmiş haline hanımı çok üzülüyormuş. Hanımı kocasına bunun nedenini ısrarla sormuş.Ne oldu sana eriyip gidiyorsun, bey yemekten içmekten kesildin. Adam hanımına dönüp demişki Ya hanım ben ne yaptım, vicdan azabı beni öldürüyor. O kuş, gözümün önünden gitmiyor. bir an bile aklımdan çıkmıyor. Geceleri rüyama giriyor. Ben üşüyorum, ben üşüyorum diyor sürekli. Sen beni bu hale getirdin ve her gece bu böyle tekrarlanıp gidiyor. Ben o kuşu nasıl bulurum,acaba nerdedir* Günlerdir arıyorum yok yok ...Bulamadım onu yoksa öldümü bu Vebali nasıl taşırım, Kocasının bu durumunu gören kadın _ Bey kuş bende,der.Adam nasıl sevinir nasıl sevinir ... Kadın kuşu getitir.Adam hemen koşar tüylerini, sakladığı yerden getirir._ Hadi yapıştıralım, der. Kadın Allah akıl versin be adam,hiç tüyler bir daha yapışırmı *Adam çaresiz,ne yapacağını bilemez. sobanın,yanında kuşa yer yapar kedi fare yer diye başını bekler geceleri yatağına alır. Kocasının bu halini gören kadın çok üzülür._ Bey ben bu kuşu giydirecem, der Adam Nasıl olurki der. Kadın yün getirir, kuşu güzelce sarar,ona yünden yelek yapar sıcak tutarlar. günler çabuk geçmektedir Adam çok sevinir, baharda yavaş yavaş gelmekte artık. Havalar da ısınır. Artık kuş da hafif hafif tüyler çıkarmaya başlar.Baharında gelmesiyle kuşu doğaya salıverirler.Ama onlar içinde hiç kolay olmamıştır bu. Artık mutludurlar.Kuş özgürlüğüne uçmuştur. O günden sonra,adamın adı kuşcu baba olmuştur. Çünkü kuşcu baba yanına yem alır,dağ taş demeden nerde kuş sürüsü görse onlara yem verir, sevgiyle yaklaşır. kuşlarda kuşcu babanın etrafından eksik olmazmış O nereye gitse kuşlar da onunla giderlermiş.Kuşcu baba evinin her tarafını oyuklar açtırmış kuşlar rahat girsinler diye. Sevdiklerine ve hanımına vasiyet etmiş ki,_ Ben ölürsem, kabrimi ayrı bir yerde yapın ve kuş yemlik yerleri olsun. Ziyaretime gelenlere de söyleyin bir avuç kuş yemi getirsinler, Aradan bir süre geçmiş ve kuşçu baba ölmüş.Kabri vasiyeti üzerine, tek yapılmış. Kuşlar konup rızık alır şimdi.Kimi dilek tutar,kimi onu evliya sanır ...

Oysa o öfkeli adam bu yatırda,

kuşcu baba adıyla kalır.