Nasıl Bir Aşk Bu Ya Rab!

Yüreğimde aşk duygusu nasılda geleyan ediyor. Varlığı vücudumu sardıkça kendimi ona teslim ediyorum. Elimde değil ki... Aşkın o insanı sarhoş eden hali bana da mı vurdu ne... Gözlerimde sürekli bir hayal... Sen varsın... kendimi alamadan sürekli baktığım bir hayal... Kışın o ezici soğukluğunda çıplak yatsan bile aşkın seni kocaman bir ateşle sardığı sıcaklık.. Aşkın sıcaklığı... Her nefes alışının farkına varmanı sağlayan aşkın kendisi... Tekerrür edilecek bir hayal var etmeni sağlayan bir aşk... Yüreğinin bir yanı boşluğa düştüğünde dermanın olabilecek bir aşk, Nasıl bir Aşk Bu Ya Rab!

Bu aşk nasıl bir şey ki bende ne var ne yoksa alıp götürüyor. Maziyi hiç hatırlamıyor gibiyim. Tek düşündüğüm bir şey var. Zihnimi bir an bile olsa boş durdurmayan, sürekli onun hayalini canlandıran bir zahire görüntü. Nasıl oluyorda bunu yapabiliyorum. Hatta yapmıyorum ki biri bana zorla yaptırıyormuş gibi. Ne yaptığımı anlamıyorum.

Aşk bu nasıl tarif edilebilirki? Üstüne ne kadar yazılar, şiirler ve resimler yapılmış. Herkesin bir aşkı var sanırım, İnce ve kısık bir sesle söylenir gibi gelen bir fısıltı, bakmışsın yürekleri titreten gök gürültülerine dönmüştür. Üşürsün titrersin, terlersin... Ellerin uzanamaz ya uzaklara gözlerinle erişirsin, enginliklere... bakarsın o enginliğin içinde denizin ortasındaki fırtınalarla savrulan dalgalar görünür, bakarsın aşk ateşinin kızıllığına boyanmış bir günahkarın çığlıkları duyulur ve bakarsın o gözlere Simsiyah olmuş bir yürek içinde mum ışığı gibi o gecenin karanlığını kıran bir kızıllık görürsün...