Özlem

Slm aslında hayatımda anlatacak çok şey var ama bir kısmını paylaşmak isterim.1984 doğumluyum hayatımın 9 yılından sonra yani tam 9 yaşında çok uzaklara atıldım.Evet atıldım,başka bir ailenin yanında büyüdüm.Onlara minnet borçluyum.En iyi okullarda eğitim aldım.Ha ailem maddi imkansızlıktan dolayı vermedi beni,onlara kızamıyorum sadece neden diye biliyorum.Şu an öz annem babam yaşamıyor keşke bana bunun cevabını verip öyle ebedi istirahate çekilseler di.Kader bazen insanların başına ne getireceğini bilmiyoruz.Bir insanın hayatında ulaşmak isteyeceği en güzel yerlere geldim.Ama ama buda kader midir,bilemiyorum bir tesadüf neticesi hayatıma giren kişi birden değişti.Oysa ben bu zamana kadar yaşadıklarımı yaşamadım sayıp ona bağlandım.Hemde ne bağlanma o benim nefesim,o benim her şeyim olmuştu.Şimdi hayat bom boş geliyor yaşıyorum ama bir ölüden farksız.İnsanların sadece sözde seni seviyorum kelimesini keşke yürekten samimi söyleseler.Karşıdakine umut verip sonra onu bir boşluğa bırakmasalar.Bundan sonra sever miyim asla,ona kızamıyorum umarım onu benim kadar sevecek olan ona hasret kalır.Bana kızmayın hayatta kimsesi olmayan biri tam benimde sahibim var derken oda gidince ne haldedir. düşünün,ve lütfen yarı yolda bırakacağınız sevdalara takılmayın.Teşekkürler.