Sevimsiz Küçük Misafirler

Elime bir çekiç alıp hepsinin kafasına var gücümle vurmak,mavzerimi doldurup yanıma geleni delik deşik etmek istiyorum,bu derece öfkeliyim onlara uykumu harap ettikleri için.Evde ne kadar yastık yorgan,örtü döşek,pılı pırtı ne varsa hepsini sokağa atıp ateşe vermek istiyorum.Kapıları,pencereleri,perdeleri sımsıkı kapatıyorum nerden geliyorlarsa,karga sürüleri gibi,üzerime üşüşüveriyorlar.Bu ne açlık,bu ne azgınlık bu ne acımasızlık,hiç insafınız yok mu sizin,rahat bırakın da biraz uyuyayım canım.Gece sizler için avlanma vaktiyken bizler için dinlenme,uyuma vakti ama bunu düşünebilecek akıl nerde?Yok mu sizi organize eden bir lideriniz,ona ulaşıp iletelim taleplerimizi.Laftan sözden anlamazsınız,dövmeye kalksam elime geçmezsiniz,çekirge gibi ordan oraya zıpladıkça sinirlerimi bozuyorsunuz.Allah'ın yarattıklarına "sevimsiz"denmez ama sizler gerçekten iğrenç yaratıklarsınız insanın kanını emdiğiniz için.Varın gidin karıncalar gibi kimseye zarar vermeden dağda bayırda rızkınızı kazanın,kimseyi gecenin bir yarısında hem de yatağında rahatsız etmeyin.Sizin yaptığınıza kahpelik denmez de ne denir?Yüreğiniz yetiyorsa uyanıkken saldırsanıza...Unutmayın zıp zıp canlılar; korkaklık ömrü uzatmaz,cesurluk da ömrü kısaltmaz.

Geçtiğimiz aylarda üç yavruyla çıkageldi Gece,hepimiz onları çok sevdik hele şimdiki çocuklar kedi hastası.Benim on beş yaşındaki yiğenim Sevgi,adına yakışır bir şekilde besledi onları,sularını eksik etmediği gibi dolapta ne sosis,suçuk bıraktı ne de peynir.Yavrular biraz toparlanınca bizim mıntıkayı terkettiler ama sevimsiz,küçük misafirleri başımıza musallat ettiler:pireyi.