Son Nefes

Son nefesini vermek üzereydi.Elini tuttu ve öyle bir baktı ki çocuğun yüzüne.Hem ona kızıyor hem de gözündeki yaşlara engel olamıyordu. -Neden dedi . çocuk zar zor konuşabiliyordu -.Benim yaşama sebebim yok artık dedi.Sen yaşamalısın ki yazacağın kitapta bizi anlatabilesin.O kitabı her okuyan insanla biz tekrar hayat buluruz o zaman dedi. Sonra ortalık derin bir sessizliğe gömüldü.O akşam ne bir kuş sesi vardı ne de ağustos böceğinin sesi.Hayvanlarda yas tutuyor gibiydi.O akşam kampta da şarkı söylenmedi onun yerine hüzün vardı.Son saldırıda ölenler için ufak bir tören yapıldı. Son yolculuklarına uğurlandıktan sonra herkes hiçbir şey söylemeden şafağın sökmesini bekledi.Hiç bu kadar uzun sürmemişti güneşin doğması.Sonra sessiz sedasız oradan gittiler. Arkada bıraktıklarını akıllarında çıkarmadan sessizce uzaklaştılar.