Yaşamdan Acı Bir Kesit Hem de Çok Acı

UZUN BİR ZAMAN SAYFALARIMIZDA VE MSN DE GÖREMEDİĞİM BİR ŞAİR ARKADAŞIMIZIN MSN DEN HATIRINI SORMUŞTUM. ERTESİ GÜN BENİ ŞOK EDEN CEVABINI OKUDUM.

HAYAT ÇOK ACI BE SEVGİLİ DOSTLAR, ÇOK ACI.

"@hotmail.com (01:42): teşekkür ederim hatırımı sorduğunuz için evet maalesef uzun zaman oldu görüşemiyoruz yaklaşık 5 sene önce normal bir insan olarak sıra alıp hastahaneye gitmiştim fakat bir sürü tetkik isteyip yüzüme ilginç bir şekilde bakmışlardı tetkikler yaklaşık 15 gün sürmüştü ve sonunda 4 tane doktor benimle konuşmak istediklerini söylediler oturduğum sandalyeyi hala hatırlıyorum beyazdı bana kanser olduğumu ve tedavi görmezsem fazla zamanımın kalmadığını söylediler içlerinden biri onkolog olan esmer,orta boyllu ama alaycı konuşanı hala kulaklarımda çınlayan sözlerini söyledi "ya gider kendine güzel manzaralı 2m. arazi alıp sağlamda bir imam bulursun...ya da bizimle beraber yaşamak için savaşırsın" o an kocaman bir boşlukta asılı kaldığımı hissettim... o kadar boştu ki...anlamsızlık o odadan nasıl çıktığımı hala hatırlamıyorum benim için kayıp zamanlar kendime geldiğimde parkın birinde öylece oturduğumu gördüm insanları seyrettim hayatımda ilk defa onlara gerçekten baktım hava iyice serinlediğinde artık duramayacağıma kanaat getirdim ve kalktım ama üşümek hoşuma gitmişti...hala yaşıyorsun kızım dedim kendi kendime ve gülümsedim 5 sene mühlet biçtiler bana bu sene beşinci yılımı doldurmak üzereyim şimdi komedi zamanı... içinde dram...trajedi...mizah dolu olan komedi zamanı tiyatronun en zor ve ağır basamağıdır...komediyi herkes oynayamaz ama ben güzel rol yaparım çok iyi tanıdıkları soğuk kalbli tavizsiz ve merhameti olmayan kadının ayakta duruşuna alkış tutacaklar artık ilaçların bir faydası olmuyor söylenen her süreç sanırım su yüzüne çıkmaya başladı durduramadıkları kanser hücreleri çoğalarak omuriliğime atlamış beyiciğime ulaşmasına az zaman var yani felç olacağım...yani başkalarına muhtaç olacağım sanırım benden intikam almaları için en iyi zaman bu oturduğum yerdeki insanları araştırmıştım...çoğu okuma yazması bile olmayan cahil insanlardı bahçemdeki heykellere bakıp bunlara mı tapıyorsunuz diyen bir cami hocasının sözlerine gülmüştüm en azından karılarla dolu kerhane gibi bir cennete inanmıyorum diye cevap vermiştim imama inat cami nin alt tarafında boş duran kocaman daireye okuma yazma kursu getirdim bilgisayarlarına varana kadar ...hatta halk eğitim müdürüyle konuşarak her türlü el sanatı kursuna varana kadar açtırdım sayın valimizi açılışa çağırdığımda yanındaki bürokratlarla gelişi yaşadığım çevredeki insanları şok etmişti peki iyimiydi yaptığım...? Toplum için iyiydi...ama yanıma gelip "anamı yoldan çıkardın...kendin gibi yapmaya uğraşıyon ama ben izin vermem" diyen çocuğun yüzündeki ifadeden anladığım pek hoş değildi ne mi oldu peki ? Çocuk anasını vurdu...! sonuç....anlamsızlık hayat garip oyunlar oynar insana tahmin bile edemeyeceğiniz sonlar yaşarsınız şimdi...benim oyunumda son perde...final sahnesi kimi ağlayacak... kimisi mutlu olacak... ama benim için mi yoksa kendi için mi ! önemli olan bu değil aslında... kendini tanıması lazım insanın...kendini bilmesi lazım...bildiğini seversin...bildiğine alışırsın...bildiğini anlatırsın ya bilmediklerimiz ! bilemeyeceklerimiz....! bildiğin kadar yaşarsın...bilmediğini ararsın fakat arayış içimize doğru olmalı kendi ışığını bulamayan başkasını aydınlatamaz saygılarımla hocam...bu da benim size küçük bir itirafım olsun kolay kolay maskemi çıkarmam çünkü ışığınız güçlü olsun."

NE KADAR GÜÇLÜ BİR KİŞİLİK DEĞİL Mİ? DİLERİM YENER BU İLLETİ DE HEPİMİZ MUTLU OLURUZ.