Yüreğimde Kal Baba - 5

Herkes farklılaşır,büyür,geçmişteki günlere baktığında'da gelecek günlerin daha iyi olacağını düşünürsün.Seda yepyeni bir günün sabahıyla uyanmıştı.İçi coşku doluydu.Yokluğunu sonradan, varlığıyla armağan eden babasına doğru yürüdü,yanağına bir öpücük kondurdu.Varlığının güzelliğini,sessizliğiyle tüm dünyaya haykırıyordu sanki.Beyninde mutluluk melodileri çalıyordu.İmkansız gibi görünen herşey,seven kişi için ,gün gelir sevmeyi öğretir size..' Hadi ' dedi babası ' artık gitme vakti' geldi..Birlikte yola koyuldular.Yılların vermiş olduğu hasrete,özleme inat gibiydi,sanki kavuşmaları.Koyu bir sohbetin ardından,okulun önünde buldular kendilerini.babasıyla göz göze geldiler.Sevinçten uçuyor,kalbi bir kuşun kanadı gibi çırpıyordu.Bugün ilk defa farklı hissetti okulun önünde kendini; diğer günlerden farklı..Artık olgunlaşacağım herşeyi,yaşama geçirecem.Çünkü beden keyifsiz oldumu yaşam enerjinde tükenir,' hayat bundan sonra başlıyor ve kabuk değiştiriyor ' die düşündü,hazin bir kabuk..Artık vakit gelmişti,ruhu yolunu kaybeden bir yolcu gibiydi,mezun oluyor hayata dair uzun bir yolculuğa ilk adımını atıyordu.Keplerin havaya uçuşmasıyla, Seda sımsıkı sarıldı bütün arkadaşlarına,herkesi kendi yoluna uğurlarken hüzün kaplamıştı gözlerini....