Claude Simon'un Hayatı ve Eserleri
Claude Simon, Fransız Edebiyatı yazarı.
Doğum tarihi ve yeri: 10 Ekim 1913, Antananarivo, Madagaskar.
Ölüm tarihi ve yeri: 6 Temmuz 2005, Paris, Fransa.
1- Claude Simon'un Hayatı
Yazar babası 1. Dünya Savaşı’nda ölünce annesi tarafından, Fransa’daki Perpignan’da yetiştirilmiştir. Paris, Oxford ve Cambridge üniversitelerinde öğrenim gördükten sonra pek çok yeri gezmiş, II. Dünya Savaşı’nda savaşmış; Mayıs 1940’ta Almanlar tarafından tutsak alındıysa da, kaçarak Fransız Direniş Hareketi’ne katılmıştır. İlk romanı Le Tricheur’ü (1945; Düzenbaz) savaş yıllarında bitirdikten sonra Fransa’nın güneyine yerleşerek bağcılıkla uğraşmıştır. Siman Le Vent (1957; Rüzgar) adlı romanın da amacını, çağının bölünmüşlüğüne meydan okumak ve yakın tarihin çalkantılarına karşın varlığını sürdürebilmiş insan ve nesnelerin kalıcı niteliklerini yeniden keşfetmek olarak tanımlamıştır.
Simon, Claude (Eugene-Henri) (d. 10 Ekim 1913, Tananarive, Madagaskar), 1950’lerde Fransa’da ortaya çıkan Yeni Roman akımının en özgün temsilcilerindendir. 1985 Nobel Edebiyat Ödülü‘nü kazanmıştır. La Corderaide (1947; Gergin İp) ve Le Sacre du printmps (1954; Bahar Ayini) adlı romanlarında Ispanya Iç Savaşı’nın çalkantıları, Le Tricheur’de ise Fransa’nın 1940’taki çöküşünü ele almıştır. L’Herbe (1958; Ot), La Route des Flandres (1960; Flandre Yolu), La palace (1962; Saray) ve Histoire (1967) adlı romanları, aynı olay ve kişiler etrafında gelişen bir dizi oluşturur. Bu romanlar, özellikle de La Route des Flanders birçok eleştirmence Simon’un en önemli yapıtı sayılmıştır. Sonraki romanları arasında La Bataille de Pharsale (1969, Pharsalos Çarpışması), Triptyque (1973; Triptik) ve L’Acacia (1989; Akasya) sayılabilir.
2- Claude Simon'un Edebi Kişiliği
Yazar romanlarında öyküleme ve bilinç akışı tekniklerini kaynaştırarak noktalama işaretlerinin yer almadığı çok uzun cümlelerle yaşamın akışını olduğu gibi aktarmaya çalışmıştır. Yeni Roman akımının önde gelen temsilcileri arasında kabul edilir.
3- Claude Simon'un Eserleri
- Le Tricheur, Éditions du Sagittaire - 1945
- La Corde raide, Éditions du Sagittaire - 1947
- Gulliver, Calmann-Lévy - 1952
- Le Sacre du Printemps, Calmann-Lévy - 1954
- Le Vent. Tentative de restitution d’un retable baroque, Éditions de Minuit - 1957
- L’Herbe, Éditions de Minuit - 1958
- La Route des Flandres, Éditions de Minuit - 1960
- Le Palace, Éditions de Minuit - 1962
- Femmes (sur vingt-trois peintures de Joan Miró), Éditions Maeght - 1966
- Histoire, Éditions de Minuit - 1967
- La Bataille de Pharsale, Éditions de Minuit - 1969
- Orion aveugle, Skira - 1970
- Les Corps conducteurs, Éditions de Minuit - 1971
- Triptyque, Éditions de Minuit - 1973
- Leçon de choses, Éditions de Minuit - 1975
- Les Géorgiques, Éditions de Minuit - 1981
- La Chevelure de Bérénice, Éditions de Minuit - 1984
- Discours de Stockholm, Éditions de Minuit - 1986
- L’Invitation, Éditions de Minuit - 1987
- Album d’un amateur, Rommerskirchen - 1988
- L’Acacia, Éditions de Minuit - 1989
- Photographies, 1937-1970, Éditions Maeght - 1992
- Correspondance avec Jean Dubuffet, L’Échoppe - 1994
- Le Jardin des Plantes, Éditions de Minuit - 1997
- Le Tramway, Éditions de Minuit - 2001
- Ouvres, Collection Pléiade, Gallimard - 2006