Çobansız sürü

Onların olmadığı zaman bir bahar,bir düğün havası eser işyerinde,herkes öyle mutlu olur ki rahat çalışır,istediği her işi içinden geldiği gibi yapar.Üç grup işçi vardır:

1.Yalaka olanlar:Bunlar herşeyin en doğrusunu yaptıklarına inanırlar ya da inandırırlar.Güçlerini becerilerinden çok,yalancılıktan alırlar.Hep gözdedirler hep haklıdırlar ancak gerçekleri itiraf etmekten kaçınırlar.

2.Kuzu postuna bürünenler:En tehlikesi de bunlardır çünkü hiçbir eylemlerinde ve sözlerinde samimiyet bulamazsınız.Tarafsızmış gibi yaparlar oysa taraf tutarlar sizi konuşturup koşa koşa karşı tarafa yetiştirirler.

3.Ekmeğinin peşinde olanlar: Kimsenin etlisine sütlüsüne karışmazlar,iş dışındaki konularla pek ilgilenmezler,aldığı paranın karşılığı vermek gibi bir dertleri vardır.

Soruyorlar bana:

"Aşçıbaşı gitti mi?"

"Yardımcılarını ortalıkta görüyor musunuz,diyorum eğer görüyorsanız gitmemiştir."

"Usta kot pantolanla çalışmak serbest mi eğer modaysa biz de giyelim,"diyorum bana üniformasının soltarafındaki "şef"yazısını gösterip yani senin yetkin yok demek istiyor.Sorarım sana o kalbinin üstünde "şef" yazıyor da kalbinin içinde ne yazıyor,onu okuyabiliyor musun?

Dedim ya bayram havası esiyor diye,kimi hanımlar toplanmış bir köşede kısır yapıyor kimi sütlüaç,kimileri çay molasına gitti mi gelmek bilmez,saatlerce süren karı-kız muhabbetleri,telefonuyla konuşanlar bir yanda, maç izleyenler,telefonundan kaçırdığı dizinin bölümlerini izleyenler...

Bunlar hep işin çokluğundan şikayet edenler.

Bunlar hep maaşın azlığından yakınanlar.Oysa yapılan işe göre maaş çok bile.

Aşçıbaşı sorduğunda şöyle diyeceklerinden adım gibi eminim:

"Nasıl geçti dün?"

"Çok kalabalıktı,başımızı kaşıyacak vakit yoktu."

Sürü çobansız olmaz,çoban da itsiz.